marynarka wojenna (strona 6 z 10)

Ukraińcy udowadniają, że żaden rosyjski okręt nie może się czuć bezpiecznie na Morzu Czarnym nawet ponad 500 km od Odessy. Niedawno obrońcy przeprowadzili w nocy atak na jednostkę, która ledwo zdołała dopłynąć do brzegu. Wyjaśniamy, jakiej broni użyli Ukraińcy.

Informacje o planach zakupu przez Rumunię okrętów podwodnych pojawiły się w minionym roku, ale ich los był zależny od parlamentu. Ten oficjalnie zezwolił na zakup, a więc tuż pod nosem Rosji pojawią się nowe potężne okręty podwodne. Przedstawiamy, co potrafią okręty podwodne Scorpène.

Amerykańska marynarka wojenna poinformowała, że na początku maja wstępną gotowość operacyjną osiągnął moduł przeciwminowy MCM dla okrętów LCS typu Independence. Osiągnięto przy tym kamień milowy w programie okrętów walki przybrzeżnej, które do tej pory były problematyczne dla US Navy i ich użycie ograniczało się wyłącznie do misji patrolowych.

Agencja Współpracy Obronnej DSCA poinformowała o wydaniu przez Departament Stanu USA zgody na sprzedaż do Łotwy systemu obrony wybrzeża. Sprzęt jest oparty na pociskach przeciwokrętowych Naval Strike Missile (NSM) Kongsberg/Raytheon.

Media z państw skandynawskich informują, że w miejscu sabotażu gazociągu Nord Stream przez wiele godzin przebywały trzy rosyjskie okręty wojenne należące do Floty Bałtyckiej.

W gdańskiej stoczni Remontowa Shipbuilding SA ruszyły prace nad budową nowego okrętu dla polskiej Marynarki Wojennej. Co na ten moment wiemy o tej jednostce?

W 2019 r. admiralicja włoskiej marynarki wojennej zaprezentowała ambitny plan stworzenia do 2035 r. najpotężniejszej floty na Morzu Śródziemnym.

Rosjanie zdecydowali o skierowaniu na Bałtyk z Morza Śródziemnego eskadry okrętów. Wiadomość wywołała zrozumiałe zainteresowanie państw NATO z uwagą śledzących rejs sił rosyjskich. W takim kontekście warto spojrzeć na siły broniące polskiego wybrzeża. Ochrania je m.in. Morska Jednostka Rakietowa, mająca na wyposażeniu pociski NSM - jedne z najnowocześniejszych pocisków przeciwokrętowych na świecie.

Turcja ma coraz ambitniejsze plany dotyczące rozbudowy swojej marynarki wojennej. Po oddaniu do użytku TCG Anadolu bardzo szybko rozpocznie prace nad kolejną jednostką. Jej rozmiary będą imponujące.

Dobiega końca służba amerykańskich superlotniskowców typu Nimitz. Symbol amerykańskiej potęgi militarnej – 10 lotniskowców atomowych tego typu – będzie stopniowo wycofywany ze służby. Zastąpią je superlotniskowce typu Gerald R. Ford. Wraz z wycofywaniem potężnych jednostek pojawia się jednak problem: w jaki sposób zezłomować te okręty? Do tej pory nikt tego nie robił.

W kanale prowadzącym do amerykańskiej bazy morskiej w San Diego, doszło do groźnego incydentu. Z powodu błędów załogi niemal zderzyły się dwa duże okręty wojenne, a przeprowadzone śledztwo wykazało, że dowódca jednego z nich nie był w stanie podejmować decyzji. Choć marynarka próbowała zatuszować sprawę, wyciekło nagranie pokazujące całą sytuację.

TCG Anadolu to pierwszy lotniskowiec tureckiej marynarki wojennej. Wyróżnia się nie tylko gabarytami, ale również skrzydłem lotniczym składającym się głównie z bezzałogowych statków powietrznych.

Chiny konsekwentnie rozbudowują swoją flotę. Jednym z jej filarów są lotniskowce, a Pekin systematycznie rozwija swoje zdolności w tej dziedzinie, budując coraz bardziej zaawansowane okręty lotnicze o coraz większych możliwościach. Pokazane niedawno grafiki, przedstawiające kolejną jednostkę tej klasy (typu 004) jednoznacznie wskazują, skąd Chiny czerpią wzorce.

Saab buduje dla Polski dwa okręty rozpoznania radioelektronicznego. Podpisana jesienią 2022 r. umowa przewiduje, że kadłuby jednostek powstaną w Polsce, a po drugiej stronie Bałtyku okręty zostaną ukończone i wyposażone w sprzęt, służący do rozpoznania. Jakie możliwości zaoferują okręty, określane potocznie mianem "statków szpiegowskich"?

Lotniskowce to trzon amerykańskiej marynarki wojennej. Choć są najbardziej znane, nie są jedynymi okrętami, zdolnymi do obsługi samolotów, a USA jest właśnie w trakcie generacyjnej zmiany floty okrętów desantowych. Testuje je w roli lekkich lotniskowców, którym wsparcia udzielą inne, potężne okręty – pływające bazy w postaci okrętów typu Lewis B. Puller.

Rosja eksploatuje obecnie dwa krążowniki rakietowe z napędem jądrowym – okręty projektu 1144. Choć w teorii są to jednostki z potężnym uzbrojeniem, w praktyce ich wyposażenie elektroniczne, rzutujące na możliwości bojowe, to wojskowy skansen. Modernizacja, choć niezbędna, może jednak zabrać bardzo wiele czasu.

W ostatnich latach w Korei Południowej jest realizowany intensywny program rozbudowy marynarki wojennej. Nie tylko po to, aby przeciwstawić się zagrożeniu stwarzanemu przez nieobliczalnego sąsiada z północy, ale również aby zabezpieczyć zwiększające się globalne interesy polityczne i gospodarcze Seulu.

Amerykańska marynarka wojenna prowadziła w ostatnich latach wiele programów, które – z różnych powodów – nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Futurystyczne okręty, nowe koncepcje użycia floty czy awangardowe, niedojrzałe technologie stały się problemem, który mnożył koszty nie dając w zamian wzrostu możliwości. Wygląda jednak na to, że US Navy wyciągnęła wnioski i do budowy najnowszego niszczyciela zabiera się znacznie ostrożniej.

Nad pustynią White Sands w stanie Nowy Meksyk góruje niezwykły obiekt. Z daleka może wyglądać jak wielki magazyn, ale jego nietypowe przeznaczenie zdradzają umieszczone na dachu maszty i anteny. Co więcej, pustynna instalacja nosi – dzięki specjalnej decyzji Kongresu – oznaczenie marynarki wojennej, USS Desert Ship, a służący w niej żołnierze są formalnie marynarzami. Po co ją zbudowano?

Prototypowy okręt wsparcia logistycznego Jacques Chevallier wyszedł po raz pierwszy w morze 20 grudnia. Krótki rejs pozwolił przetestować najważniejsze systemy jednostki.

Minister Obrony Narodowej Mariusz Błaszczak poinformował, że krajowa Marynarka Wojenna otrzymała kolejny niszczyciel min projektu 258 Kormoran II o nazwie "Mewa". Jest to jednostka przeznaczona m.in. do poszukiwania min morskich oraz ich likwidacji. Wyjaśniamy, czym dokładnie jest.

Delfin to program modernizacji Marynarki Wojennej, zakładający budowę nowoczesnych okrętów rozpoznania radioelektronicznego (SIGINT). W piątek 25 listopada Agencja Uzbrojenia podpisała z koncernem SAAB umowę na budowę dwóch okrętów SIGINT dla Polski. Wyjaśniamy, do czego służą i jakie jest ich znaczenie.

Rafael Advanced Defense Systems, izraelska marynarka wojenna i Izraelską Organizacją Obrony Przeciwrakietowej (IMDO) Ministerstwa Obrony Izraela zakończyły ostatni etap wspólne prób operacyjnych morskiego systemu obrony powietrznej C-Dome. Morską wersję Żelaznej Kopuły zainstalowano na pokładzie korwety Oz (męstwo) najnowszego typoszeregu Sa’ar 6 (klasyfikowanego również jako Magen – od nazwy pierwszej jednostki). To już drugi test tej korwety, gdyż we wrześniu sprawdziła jeszcze jeden typ uzbrojenia: pocisk przeciwokrętowy Gabriel V, którego niezweryfikowany zasięg może się wynosić nawet 400 km.

Powodzeniem zakończyły się izraelskie testy systemu C-Dome. To morski odpowiednik Żelaznej Kopuły – system odpowiedzialny za wykrywanie i zestrzeliwanie różnych celów powietrznych, w tym pocisków artyleryjskich i rakiet. Jego działanie przetestowano na korwecie Sa’ar 6.

W Gdyni na niszczycielu min Mewa przeprowadzono montaż próbny elementów okrętowego systemu uzbrojenia OSU-35K. Na stałe system ma zostać zamontowany na początku przyszłego roku.