astronomia (strona 11 z 21)

Nowe badania dotyczące jądra Marsa rzucają nowe światło na historię planety oraz na to, w jaki sposób stała się tak jałowa jak dziś.

Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) poinformowało o zakopaniu kapsuły czasu. Tajemniczy obiekt spoczął na miejscu budowy Ekstremalnie Wielkiego Teleskopu (ELT).

Astronomowie z Europejskiej Agencji Kosmicznej przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba odkryli setki planet swobodnych w Gromadzie Trapez, która znajduje się w Mgławicy Oriona. Większość z nich ma masę zbliżoną lub większą od Jowisza, a niektóre z nich przemierzają bezkres kosmosu... w parach.

Chmury nie są niczym niespotykanym w atmosferach egzoplanet (czyli planet znajdujących się poza Układem Słonecznym). Czasem jednak ich skład potrafi zaskoczyć naukowców i tak też było tym razem. Według najnowszych obserwacji wykonanych przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba, nad egzoplanetą WASP-17b unoszą się chmury pełne kwarcu.

Sztuczna inteligencja zidentyfikowała i sklasyfikowała swoją pierwszą supernową. Może w tym zadaniu zastąpić człowieka i wcale nie jest to taka zła wiadomość.

Astronomowie korzystając z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a i innych obserwatoriów, w tym Obserwatorium Gemini, odkryli potężny, ale słabo poznany rodzaj kosmicznej eksplozji zwany LFBOT (Luminous Fast Blue Optical Transients). Choć do tej pory badacze zaobserwowali kilka tego typu zjawisk, to najnowsze wydaje się mieć źródło między galaktykami, a nie w galaktyce gwiazdotwórczej, jak poprzednie. Ta obserwacja podważa wiodące koncepcje dotyczące pochodzenia tych eksplozji.

Chociaż Słońce jest niezbędnym elementem naszego życia, to może być równie dużym zagrożeniem. NASA nieustannie prowadzi badania, które pozwolą z wyprzedzeniem przewidzieć nadejście niszczycielskiej burzy słonecznej.

Słynny pojazd z Gwiezdnych Wojen pojawił się na niebie. Nie jest to dowcip ani zaplanowana akcja promocyjna, a kometa. Obiekt o nazwie 12P/Pons-Brooks eksplodował, przybierając kształt Sokoła Millenium.

Według naukowców Księżyc robi dwie niekorzystne dla Ziemi rzeczy. Oddala się od nas, ale także kurczy. Konsekwencje tych zjawisk mogą oznaczać koniec świata, jaki znamy.

Kilka dni temu informowaliśmy o nadchodzących atrakcjach astronomicznych, które będą miały miejsce w październiku. Wskazywaliśmy, że warto w tym czasie patrzeć na niebo po zmroku. W najbliższych dniach nadeszła okazja do obserwacji satelitów Starlink, a także zjawiska astronomicznego znanego jako rój meteorów Drakonidów. To ostatnie zjawisko będzie można zaobserwować już 8 października.

SpaceX wystartowało z kolejną serią satelitów, a poprzednia misja nadal podróżuje na orbitę. Wieczorem, 7 października, słynny kosmiczne pociągi Starlinków odwiedzą nasze niebo aż dwa razy. Gdzie ich szukać i o której godzinie przelecą?

Nadchodzące dni zapowiadają się bardzo obiecująco dla fanów obserwacji nocnego nieba. W czwartek będzie można zobaczyć satelity Starlink, a w weekend czeka nas noc spadających gwiazd.

Gliese 367 b, znana również jako Tahay, znajduje się około 31 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Żagla. To dość osobliwa planeta. Jest niemal dwukrotnie gęstsza od Ziemi i astronomowie sugerują, że zbudowana jest z... żelaza.

Budząca w ostatnim czasie bardzo duże zainteresowanie Kometa Nishimura zbliżyła się do Słońca. Miało to dla niej pewne konsekwencje, a wszystkim zafascynowanym obserwacjami kosmosu i naszego układu planetarnego dostarczyło niesamowitego widoku.

Współczesne pierścienie i liczne księżyce Saturna mogą być efekt kosmicznej kolizji. Z symulacji wykonanej z użyciem superkomputera wynika, że na orbicie planety zderzyły się księżyce.

Astronomowie po raz pierwszy w historii wykonali obserwacje zewnętrznych obszarów dysku akrecyjnego aktywnej supermasywnej czarnej dziury. Obserwacje te mogą pomóc naukowcom w lepszym zmierzeniu tych struktur oraz zrozumieniu, w jaki sposób czarne dziury pochłaniają materię z dysku i jak to wpływa na ewolucję galaktyk.

"Spadające gwiazdy" kojarzymy przede wszystkim z Perseidami. Sierpniowy rój meteorów nie jest jednak jedynym, jaki warto obserwować w ciągu roku. Podobne zjawiska odbędą się też w październiku – będą to Drakonidy i Orionidy.

Obserwacje za pomocą Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba pozwoliły wykryć dwutlenek węgla na Europie – jednym z księżyców Jowisza. Dane wskazują, że CO2 pochodzi z rozległego, podpowierzchniowego oceanu znajdującego się pod grubą, lodową skorupą księżyca.

Astronomowie z Uniwersytetu Hawajskiego odkryli ogromną strukturę kosmiczną o średnicy aż miliarda lat świetlnych. Znajduje się około 820 milionów lat świetlnych od nas i być może jest pozostałością po Wielkim Wybuchu.

Gdyby spojrzeć na naszą galaktykę z boku, można by zauważyć, że nie jest ona płaskim dyskiem. Jej krawędzie są zniekształcone. Naukowcy od lat spierają się, co może za to odpowiadać. W nowych badaniach uczeni zaproponowali, że za widocznym zakrzywieniem może stać ogromne skupisko ciemnej materii.

Zbudowaliśmy teleskopy w różnych miejscach na Ziemi, nawet wysłaliśmy niektóre w przestrzeń kosmiczną. Każdy z nowych teleskopów, naszpikowany nowinkami technologicznymi, owocował niesamowitymi odkryciami na temat Wszechświata. Jakie zatem powinno być następne obserwatorium, które znacząco poszerzyłoby naszą wiedzę? Z niedawnej publikacji wynika, że dobrym miejscem na budowę takiego byłaby powierzchnia Księżyca.

Dziś już chyba nikt nie wierzy w to, że jesteśmy sami we wszechświecie. Patrząc na niesamowite zdjęcia odległych galaktyk, aż nie chce się wierzyć, że w którejś z nich nie istnieje jakaś cywilizacja. Naukowcy zwracają uwagę na kilka ważnych elementów, które są kluczowe do istnienia życia. Jednym z nich są pierwiastki i związki chemiczne, zwłaszcza metan i dwutlenek węgla.

Spacerowicz znalazł niebywały obiekt. Z krateru o wyjątkowo regularnych krawędziach wydobył ogromny fragment meteorytu. Zanim jednak skała trafiła w ręce naukowców, znaleźli się plażowicze, którzy zarejestrowali moment powstania tajemniczej struktury.

Kallisto może skrywać w swojej atmosferze nawet tysiąc razy więcej tlenu niż dotychczas sądzono. Ta cecha drugiego co do wielkości księżyca Jowisza pozostaje zagadką.

Wciąż wiemy o niej niezwykle mało, a jednak stanowi ona centralny punkt wielu naszych koncepcji dotyczących budowy Wszechświata. To ciemna materia. W nowych badaniach naukowcy sugerują, że ciemna materia może gromadzić się w bardzo gęstych wnętrzach gwiazd neutronowych.