Luftwaffe uzupełnia zapasy. Zamawia 1200 nowych pocisków IRIS-T

Zamówienie 1200 pocisków powietrze-powietrze IRIS-T potwierdził Federalny Urząd ds. Sprzętu, Technologii Informacyjnych i Wsparcia Bundeswehry (BAAINBw). Obok bojowych pocisków Luftwaffe ma otrzymać pakiet treningowy, a także egzemplarze przeznaczone do testów.

1200 nowych pocisków to istotne wzmocnienie niemieckiego potencjału. Spośród bojowych maszyn Luftwaffe zamówione pociski mogą przenosić dwa typy samolotów: Panavia Tornado i Eurofighter Typhoon.

Przy okazji producent, koncern Diehl Defence informuje, że dotychczas wyprodukowano ponad 5000 sztuk pocisków IRIS-T. Obok wspomnianych, niemieckich samolotów pociski zintegrowano także z samolotami F-16, JAS-39 Gripen, F/A-18A/B Hornet, KF-21, F-5E Tiger II, FA-50 Fighting Eagle i IAR-99.

Zobacz także: Czy to sprzęt NATO, czy rosyjski?

IRIS-T jest eksploatowany także w wariancie lądowym IRIS-T SLS. Co najmniej trzy systemy tego typu zostały przez Niemcy dostarczone walczącej z rosyjską agresją Ukrainie.

W warunkach bojowych niemiecka broń, używana m.in. do niszczenia rosyjskich rakiet i pocisków manewrujących, wykazała się 100-proc. celnością: wszystkie z wystrzelonych rakiet trafiły w swoje cele.

IRIS-T to pocisk przeciwlotniczy, który powstał dzięki kooperacji kilku krajów. Choć blisko połowę kosztów programu pokryły Niemcy, w rozwoju broni uczestniczyły także Włochy, Szwecja, Grecja, Kanada, Norwegia i Hiszpania.

Pierwsze pociski IRIS-T uzyskały gotowość bojową w 2005 roku. Ich wdrożenie ułatwiał fakt, że zostały zbudowane tak, aby można było je wystrzeliwać z zaczepów, przeznaczonych dla popularnych na świecie, amerykańskich pocisków AIM-9 Sidewinder.

IRIS-T jest naprowadzany na cel za pomocą matrycy FPA, reagującej na źródła ciepła. Pocisk porusza się z prędkością Mach 3, ma niemal 3 metry długości, waży 87 kg i ma zasięg, w zależności od rodzaju celu, 25-30 km. Poza atakowaniem celów powietrznych, IRIS-T może być użyty również w roli pocisku przeciwokrętowego.