Miniaturowy Bayraktar zestrzelony. To pierwsza strata od początku wojny

Ukraina korzysta z dużej liczby lekkich systemów bezzałogowych, poczynając od konstrukcji lokalnych w postaci m.in. PD-2, a kończąc na konstrukcjach zagranicznych pokroju rzeczonego Bayraktara Mini, polskich FlyEye bądź litewskich EOS C VTOL. Ponadto w roli zwiadowczej i nie tylko wykorzystywane są także wszelakie drony komercyjne oraz amunicja krążąca pokroju polskich Warmate lub amerykańskich Switchblade 300.

W przeciwieństwie do swoich większych odpowiedników ten ważący poniżej 5 kg dron nie może samodzielnie niszczyć celów, ale może na nie naprowadzać śmiercionośny ostrzał artylerii. Ukraina miała otrzymać na początku 24 sztuk tych dronów, a powyższe zdjęcie jest pierwszą udokumentowaną stratą. Jeden utracony dron przez pół roku walk bardzo dobrze świadczy o trudnowykrywalności i odporności na zakłócenia tej tureckiej konstrukcji.

Bayraktar Mini jest wykonany z mieszaniny włókna węglowego i kevlaru i może przebywać w powietrzu na pułapie maksymalnie 1219 m przez 60-80 minut. Z kolei zasięg komunikacji drona ze stacją bazową to 15 km, ale ten ma możliwość zmiany w locie przypisanej stacji kontrolnej na inną w razie potrzeby.

Ładunek obejmuje tylko dzienno-nocną stabilizowaną w obu płaszczyznach kamerę, a prędkość lotu zamyka się w przedziale 55-74 km/h. Pamiętajmy, że jest to dron zwiadowczy, a nie amunicja krążąca i jego zdaniem jest wyłącznie wykrywanie oraz śledzenie przeciwnika.

Dron może startować "z ręki" oraz jest w stanie samodzielnie wylądować na kawałku drogi. Ewentualnie jeśli teren na to nie pozwala dron może wykorzystać wbudowany spadochron, aby bezpiecznie opaść na ziemię.

Przemysław Juraszek, dziennikarz Wirtualnej Polski