Góra Roraima pozostawała odizolowana przez miliony lat. "Zaginiony świat"

Góra Roraima, położona na styku granic Wenezueli, Brazylii i Gujany, często otoczona jest chmurami, co sprawia, że wygląda jak unosząca się wyspa. Z wysokością 2810 metrów nad poziomem morza, góra przypomina gigantyczny stół. Geolodzy określają takie formacje jako "tepui", co w języku rdzennych mieszkańców Pemon, zamieszkujących obszary Wenezueli, Brazylii i Gujany, oznacza "dom bogów".

Góra Roraima została po raz pierwszy zbadane przez europejskich odkrywców w XIX wieku. Brytyjski odkrywca Sir Everard im Thurn, w towarzystwie przewodników z rdzennej społeczności Pemon, dokonał pierwszego odnotowanego wejścia na górę Roraima w 1884 roku. Tajemniczy szczyt niezmiennie fascynuje poszukiwaczy przygód, naukowców i miłośników przyrody, góra Roraima była m.in. inspiracją dla powieści "Zaginiony świat" Arthura Conana Doyle’a.

Formacja wyróżnia się stromymi, pionowymi ścianami, które otaczają ją ze wszystkich stron, nadając jej wyjątkowy i charakterystyczny wygląd. Według lokalnych wierzeń ludu Pemon, Roraima to pień nadprzyrodzonego drzewa, które kiedyś trzymało wszystkie owoce i warzywa świata, zanim zostało ścięte przez mityczną postać Makunaima.

Naukowcy mają jednak inne wyjaśnienie powstania Roraimy. Te niezwykłe formacje nazwane tepui występują wyłącznie w Ameryce Południowej, a konkretnie w Wenezueli i zachodniej Gujanie, gdzie jest ich ponad 100. Według Geological Society of London, tepui są pozostałościami ogromnego bloku piaskowca, który uformował się w tym regionie około 1,8 miliarda lat temu, gdy duże wydmy powoli krzepły w skałę. Wiatr i woda wyrzeźbiły strome, płaskie szczyty, które widzimy dzisiaj, a geologiczne wypiętrzenie podniosło je do obecnej wysokości.

Podobnie jak inne tepui, szczyt Roraimy skrywa unikalny ekosystem, który przez 70 do 90 milionów lat był chroniony przed otaczającym go regionem. Badania z 2012 roku sugerują, że znaczna część flory i fauny na szczytach jest endemiczna. Na przykład, około jedna trzecia roślinności, w tym rośliny mięsożerne i orchidee, jest unikalna dla tego miejsca.

Jednak badania wykazały, że te ekosystemy nie są całkowicie odizolowane. Analiza DNA czterech gatunków żab drzewnych wykazała, że dzielą one wspólnego przodka sprzed zaledwie 5,3 miliona lat, co sugeruje, że żaby i inne stworzenia mogą migrować po klifach tepui.

Na szczycie Roraimy żyją rzadkie ptaki zapylające i inne niezwykłe stworzenia, takie jak czarna żaba roraima, dzięki krystalicznie czystym wodom i strumieniom zasilającym wodospady. Szczyt Roraimy jest dostępny dla turystów, ale wymaga kilkudniowej wędrówki przez trudny teren.

Góra Roraima położona jest w regionie Gran Sabana w południowo-wschodniej części Wenezueli i leży na terenie Parku Narodowego Canaima. Park Narodowy Canaima, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, rozciąga się także na terytoria Brazylii i Gujany. Gran Sabana jest również miejscem zamieszkania dla rdzennych społeczności, w szczególności ludu Pemon, który żyje w tym regionie od wielu pokoleń.