Pocisk Raduga Ch‑22 miał zatapiać lotniskowce. Ukraina przyznaje: "nie możemy go zatrzymać"

Samolot Tu-22M z podwieszonym pociskiem Ch-22
Samolot Tu-22M z podwieszonym pociskiem Ch-22
Źródło zdjęć: © Pikabu.ru
Łukasz Michalik

15.01.2023 15:57, aktual.: 15.01.2023 17:49

Zalogowani mogą więcej

Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika

Podczas ataków na Ukrainę Rosjanie wykorzystują niekiedy broń zbudowaną do zupełnie innych zadań. Przykładem takiego sprzętu są pociski Raduga Ch-22 używane przez Rosję do terrorystycznych ataków na ukraińskie miasta. Zdaniem ukraińskiej obrony są nie do zatrzymania.

Terrorystyczne ataki na cywilne cele – jak ten niedawny, przeprowadzony przez Rosjan na budynek mieszkalny w Dnieprze – prowokują pytania o jakość ukraińskiej obrony powietrznej. Choć jest ona prawdopodobnie najbardziej rozbudowana w Europie, niektóre typy rakiet są dla niej przy użyciu aktualnie posiadanego sprzętu niemożliwe do zatrzymania.

Przyznały to same Siły Zbrojne Ukrainy, które w komentarzu do niedzielnych wydarzeń zaznaczyły, że Rosja użyła pocisków samosterujących Ch-22. Choć nie jest to nowa konstrukcja, broń tego typu stanowi poważne zagrożenie. Co sprawia, że Ch-22 jest tak groźna?

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo

Pocisk Raduga Ch-22 miał zatapiać lotniskowce

Pocisk Ch-22 to część "kompleksu lotniczo-rakietowego K22M" – opracowanego w ZSRR systemu broni, którego zadaniem było zwalczanie amerykańskich lotniskowców. Kompleks w pierwotnej wersji składał się z naddźwiękowego samolotu Tu-22M, systemu wykrywania i naprowadzania oraz z pocisku Ch-22.

Ch-22 został opracowany tak, aby zmaksymalizować szansę przedarcia się przez ochronę lotniskowca. Potężna rakieta ma 11 metrów długości, waży pięć ton i przenosi głowicę o masie 960 kg (pociski te są dostosowane do przenoszenia głowic jądrowych) na odległość do 500 km.

Tu-22M może przenosić do trzech pocisków Ch-22
Tu-22M może przenosić do trzech pocisków Ch-22© Defenceview.in

Wielka prędkość gwarancją powodzenia

Tym, co ma zapewnić Ch-22 powodzenie ataku, jest wielka prędkość. Pocisk odłącza się od nosiciela na wysokości kilkunastu kilometrów, wznosi się na ok. 20 km, gdzie następuje rozpędzanie do prędkości marszowej, sięgającej około Mach 3.

W pobliżu celu pocisk zaczyna nurkować, osiągając Mach 4 i z taką prędkością uderza w cel. Zniszczenia dokonywane są nie tylko siłą eksplozji głowicy – są również wynikiem przekazania energii przez dużą masę, uderzająca z wielką prędkością.

To właśnie do obrony przed tą bronią powstał ikoniczny, amerykański samolot pokładowy – F-14 Tomcat. Amerykańska taktyka polegała w tym przypadku na zestrzeleniu samolotów – nosicieli Ch-22 – zanim zdążą odpalić swoje pociski.

Jak zestrzelić Ch-22?

Ukraina nie ma takich możliwości. Nie dysponuje samolotami, zdolnymi do atakowania celów powietrznych na bardzo dużych dystansach, a jej systemy obrony przeciwlotniczej nie są dostosowane do niszczenia celów takich jak pocisk Ch-22. Według ukraińskich danych, na 210 wystrzelonych przez Rosjan pocisków tego typu nie udało się do tej pory zestrzelić ani jednego.

Dlatego Rosjanie ciągle są w stanie bezkarnie terroryzować Ukrainę atakami, wymierzonymi w miasta i ludność cywilną. Sytuację tę mogą zmienić dopiero nowe, zachodnie systemy przeciwlotnicze, jak Patriot czy SAMP/T, dostarczone w odpowiedniej liczbie do Ukrainy.

Łukasz Michalik, dziennikarz Wirtualnej Polski

Oceń jakość naszego artykułuTwoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści.
Wybrane dla Ciebie