Nowa era we włoskim lotnictwie. Te samoloty bronią wschodniej flanki NATO

Jak podaje The Aviationist, Włoskie Siły Powietrzne opublikowały pierwsze zdjęcia swoich Eurofighterów uzbrojonych w pociski MBDA Meteor. Samoloty wyposażone w te unikatowe pociski są obecnie rozmieszczone w Rumunii w ramach misji NATO Enhanced Air Policing.

Mimo iż pocisk MBDA Meteor jest produkowany seryjnie od 2003 roku, to jego wprowadzenie do służby następuje dopiero w ostatnich latach - ze względu na długotrwały i kosztowny proces integracji z samolotami wojskowymi. Przykładowo niemiecka Luftwaffe zakończyła ten proces w 2021 roku, a włoski program P2E(b) (Phase 2 Enhancement bravo) ruszył dopiero w 2023 roku.

W końcu dobiegł końca, ponieważ uzbrojone w Meteory włoskie Typhoony stacjonują w bazie Mihail Kogălniceanu w Rumunii. W ramach misji NATO Enhanced Air Policing współpracują z rumuńskimi F-16, aby zapewnić bezpieczeństwo przestrzeni powietrznej Rumunii.

28 kwietnia 2025 r. dwa Typhoony zostały poderwane w odpowiedzi na potencjalne zagrożenie w północno-wschodnim sektorze kraju. Włoskie samoloty są widywane z parą pocisków Meteor w otoczeniu pocisków IRIS-T i zasobnika Litening 5, ale maksymalny ładunek bojowy będzie większy.

Pocisk MBDA Meteor będący efektem kooperacji Wielkiej Brytanii, Niemiec, Włoch, Francji, Hiszpanii i Szwecji wyróżnia się rekordowym zasięgiem rzędu 200 km. Osiągnięto to dzięki zastosowaniu silnika strumieniowego pozwalającego na dłuższe utrzymanie prędkości Mach 4 i możliwości manewrowania w porównaniu np. do pocisków AIM-120 AMRAAM.

Silnik strumieniowy Meteora, w przeciwieństwie do tradycyjnych silników rakietowych na paliwo stałe działa dłużej i ma regulację ciągu, co umożliwia zachowanie energii i zwiększa skuteczność w zwalczaniu celów na większych odległościach. Sekretem jest większy zapas substancji palnej w paliwie kosztem braku utleniacza, ponieważ tlen jest pobierany z atmosfery i sprężany przez ukształtowanie wlotów powietrza przy wysokiej prędkości.

Z tego względu pocisk ma odrzucany po kilku sekundach zwykły rakietowy booster mający rozpędzić go do prędkości około Mach 2, wymaganej by silnik strumieniowy mógł działać.

W rezultacie powstał pocisk mający kilkukrotnie większą od konkurentów strefę "No Escape Zone" wewnątrz której pocisku nie można wymanewrować manewrami unikowymi, ponieważ ten ma jeszcze możliwość odzyskania energii i ponowienia ataku.

Meteor jest naprowadzany bezwładnościowo i przy pomocy nawigacji satelitarnej w pobliże celu, a następnie uruchamia się pokładowa aktywna głowica radiolokacyjna zapewniająca precyzję trafienia w ostatniej fazie lotu. Ponadto pocisk ma łącze komunikacyjne umożliwiające łączność z samolotem po wystrzeleniu w celu otrzymywania np. aktualizacji obszaru, w którym ma znajdować się cel.

Pocisk Meteor zastępuje w części państw zachodnich amerykańskie pociski AIM-120 AMRAAM, a obecna lista zintegrowanych lub przechodzących ten proces maszyn obejmuje samoloty Eurofighter Typhoon, JAS-39 Gripen, Rafale czy F-35B.