ziemia (strona 2 z 8)

Najstarsze wyraźne dowody na istnienie pola magnetycznego Ziemi wskazują, że uformowało się ono w ciągu pierwszego miliarda lat istnienia planety. Widać to w skałach odkrytych na Grenlandii, które zachowały zapis pola magnetycznego sprzed 3,7 miliarda lat. Odkrycie to może pomóc naukowcom zrozumieć wczesną historię Ziemi i czynniki, które przyczyniły się do powstania życia.

Prawie 4 proc. Polaków wierzy, że Ziemia jest płaska. Nowe badania wskazują, że ich przekonania mogą mieć nieco wspólnego z rzeczywistością – w bardzo odległej przeszłości Ziemia faktycznie miała formę zbliżoną do dysku.

Najważniejsze instytucje badające zmianę klimatu mówią jednym głosem: 2023 rok pobił globalny rekord temperatury z potężną nawiązką. - To pierwszy rok, w którym jestem znacznie mniej optymistyczny, jeśli chodzi o moją zdolność do wyjaśnienia tego, co się dzieje - mówi jeden z dyrektorów w NASA.

Topniejące lodowce uwalniają zanieczyszczenia, które przez wieki gromadziły się w pokrywie lodowej. Według badań polskich naukowców Arktyka funduje Ziemi duże ilości metali ciężkich i tego samego może się spodziewać po lodowcach Antarktydy.

Zespół złożony z kilkudziesięciu naukowców przeanalizował dostępne dane na temat ziemskiej atmosfery. Okazuje się, że nie była w tak złym stanie od 14 mln lat.

Życie na naszej planecie prawdopodobnie zakończy się zanim sama Ziemia przestanie istnieć. Naukowcy wiedzą już mniej więcej, kiedy to nastąpi i jak może przebiegać.

Geologów już od dziesięcioleci intryguje obecność cienkiej warstwy na zewnętrznym obszarze metalicznego jądra Ziemi. Najnowsze badania pokazują, że może ona mieć związek z procesem przedostawania się wody z powierzchni w głąb planety.

Wskazówki "Zegara Zagłady" są coraz bliżej symbolicznej północy, co oznacza, że ludzkość zbliża się do samozagłady i momentu, w którym Ziemia nie będzie nadawała się do mieszkania. W 2023 roku, wskazówki tego zegara zostały przesunięte o 10 sekund. Oznacza to, że do symbolicznej północy zostało tylko 90 sekund.

Wiodąca teoria naukowa mówi nam o tym, że Księżyc uformował się po tym, jak nasza młoda planeta zderzyła się z innym ciałem niebieskim. Była to planeta mniej więcej rozmiarów Marsa, którą naukowcy nazwali imieniem Thea. Kolizja miała nastąpić około 60 milionów lat po narodzinach naszego Układu Słonecznego, które datuje się na około 4,57 miliarda lat temu.

Ze względu na swoje właściwości pierwiastki szlachetne mają tendencję raczej do gromadzenia się w jądrach planet, na których występują. Z tego względu ich duża obecność w płaszczu Ziemi jest dla naukowców zaskakująca. Jednym z możliwych wyjaśnień tej sytuacji jest hipoteza, że Ziemia w swej wczesnej historii była bombardowana przez pozostałości planetozymali.

Według naukowców istnieją przesłanki, że obecna epoka lodowcowa się kończy. Ziemia zbliża się do klimatycznego momentu zero. Co nas czeka i skąd ta pewność?

Diamenty, będące najtwardszymi kamieniami występującymi w naturze, wymagają intensywnego ciśnienia i temperatury, aby się uformować. Warunki te można osiągnąć jedynie głęboko pod Ziemią. Jak więc wydostają się z tych głębin? Naukowcy w nowych badaniach rzucili światło na procesy, dzięki którym drogocenne kamienie trafiają na powierzchnię. Prace te mogą też dostarczyć wskazówek, gdzie najlepiej ich szukać.

Zespół naukowców z Uniwersytetu Paris-Saclay we Francji znalazł sposób na eksperymentalne odtworzenie monokryształów żelaza, z którego zbudowane jest jądro Ziemi. Eksperyment może wyjaśnić zagadkę dotyczącą różnej prędkości przemieszczania się fal sejsmicznych, przechodzących przez centrum naszej planety.

GPS może zastąpić sejsmografy? Posługując się nim, geofizycy nie muszą oczekiwać fali sejsmicznej. Mogą śledzić zjawisko, które występuje dużo wcześniej.

Naukowcy namierzyli we wnętrzu Ziemi coś dziwnego i nietypowego, a jednocześnie dość dużego. Chodzi o dwie ogromne struktury, które mogą stanowić od 3 do nawet 9 proc. całkowitej objętości naszej planety. Uczeni nie wiedzą, czym właściwie mogą być te obszary i w jaki sposób znalazły się głęboko w Ziemi, ale sądzą, że mogą to być pozostałości starożytnej planety.

W nocy z niedzieli na poniedziałek pomiędzy Ziemią a Księżycem pojawi się rozpędzona asteroida wielkości domu. Astronomowie klasyfikują ją jako obiekt NEO, ale wiedzą o jej istnieniu zaledwie od kilku dni.

Na łamach czasopisma naukowego "Geophysical Research" ukazały się wyniki badania, które po raz kolejny dowodzą, jaki duży wpływ na Ziemię mają ludzie. Zdaniem naukowców wypompowaliśmy tak dużą ilość wód gruntowych, że doszło do zmiany nachylenia jej osi obrotu, a nasza planeta przechyliła się o prawie 80 centymetrów na wschód w zaledwie 17 lat.

Dla większości z nas doba równa się 24 godziny. Badania, które ukazały się na łamach czasopisma naukowego "Nature Geoscience" dowodzą jednak, że nie zawsze tak było. Zdaniem naukowców przez około miliard lat, w środkowym proterozoiku dobra trwała ok. 19 godzin. Zbiegło się to z okresem nazywanym "nudnym miliardem".

Syberyjski krater Batagaika położony w pobliżu miejscowości Batagi w dystrykcie Wierchojańsk skrywa sekrety Ziemi sprzed 650 tys. lat. Nic zatem dziwnego, że obiekt wzbudza od dawna duże zainteresowanie wśród badaczy.

Zdaniem niemieckich uczonych, których wyniki badań nad pojawieniem się życia na Ziemie opublikowano na łamach "Scientific Reports", meteoryty mogły uformować żyjące istoty. Nowa teoria zakłada, że żelazo z kosmosu i popiołów wulkanicznych wpłynęło na narodzenie się pierwszego życia na naszej planecie.

Korzystając z niedawno opracowanej metody analizy sejsmicznej, naukowcom udało się odkryć niezwykły ślad powierzchniowy pochodzący z wczesnych lat naszej planety. Znajdował się na głębokości 2900 km.

Słowo "przestępny" kojarzy nam się przede wszystkim z 29 lutego. Tymczasem od dziesięcioleci do naszego oficjalnego czasu dodawane są dodatkowe sekundy po to, by zsynchronizować go z czasem słonecznym. Wszystko jednak wskazuje na to, że czas przestępnej sekundy dobiega końca.

Nasza planeta przeszła sporą ewolucję przez miliardy lat swojego istnienia. Jedne ze zmian, jakie można zaobserwować, dotyczą akwenów wodnych, w tym oceanów. Naukowcy ustalili, że Pacyfik, czyli największy obecnie ocean, zajmujący około 30 proc. powierzchni Ziemi, nie umywa się do największego zbiornika wodnego w historii planety, czyli oceanu Panthalassa.

Czas, jaki znamy, może wkrótce zacząć się zmieniać i możemy dostrzegać coraz krótsze dni. Jak twierdzą naukowcy, to dlatego, że Ziemia obraca się szybciej niż kiedykolwiek. Ich zdaniem nie ma jednak o co się martwić, ponieważ wpływ będzie wynosił ułamki sekund w ciągu roku.

Czerwiec i lipiec to najlepszy okres na obserwację obłoków srebrzystych. Są to rzadkie i wciąż dość tajemnicze chmury, które powstają w mezosferze. Ich zdjęcia oraz nagranie przesłał nam Zbyszek z kanału Nocne Niebo.