Tym chwalą się Rosjanie. Iskander wykonał symbol "Z"

Według kontrolowanego przez Kreml dziennika "Rossijskaja Gazieta", system Iskander-M miał atakować pozycje ukraińskie z regionu Biełgorodu (miasto znajduje się ok. 40 km od granicy z Ukrainą). Wspomniana broń jest używana przez Rosjan od pierwszych dni inwazji. Wyjaśniamy, jakie są jej możliwości.

Nazwa 9K720 Iskander odnosi się do systemu złożonego z wyrzutni, pocisków oraz wozów zabezpieczenia i dowodzenia. Kompleks został opracowany w 1988 r., a w 2006 r wprowadzono go do służby w rosyjskiej armii.

Powstały przynajmniej trzy warianty tej broni: Iskander-M, Iskander-K i eksportowy Iskander-E. Pierwsza z tych wersji – zdaniem Pentagonu – wystrzeliła ok. 100 pocisków w pierwszych godzinach inwazji na Ukrainę.

Rakiety systemu Iskander-M mogą razić cele na pułapach do 50 km. Oficjalnie ich zasięg wynosi 415 km, a nieoficjalnie – 500 km. Pociski Iskander osiągają prędkość hipersoniczną, wynosząca pomiędzy Mach 6 i 7 (od ok. 7350 km/h do ok. 8600 km/h).

Rakiety mogą przenosić głowice odłamkową, termobaryczną i termojądrową. Według nieoficjalnych doniesień pociski można wyposażyć w ładunek nuklearny o mocy od 5 do 50 kiloton. Dla przykładu, amerykańska bomba atomowa zrzucona na Hiroszimę miała ładunek ok. 15 kiloton.

Adam Gaafar, dziennikarz Wirtualnej Polski