Nie podlewa jej od ponad 50 lat. Roślina ciągle żyje

David Latimer, mieszkaniec Wielkiej Brytanii, wiele lat temu podjął się eksperymentu mającego na celu stworzenie samowystarczalnego, odizolowanego mikroświata. W ekosystemie tym wymiana materii możliwa jest wyłącznie dzięki energii słonecznej dostarczanej z zewnątrz.

Eksperyment polegał na stworzeniu niewielkiego ogrodu wewnątrz 45-litrowej szklanej butli. Latimer umieścił w niej ziemię, nawóz, zasadził trzykrotkę i dolał trochę wody. Od momentu, kiedy w 1972 r. po raz ostatni dolał do butli 140 ml wody, ekosystem pozostaje zamknięty i działa nieprzerwanie od kilkudziesięciu lat.

Woda krąży w zamkniętym obiegu, parując i skraplając się wewnątrz butli, co uniemożliwia jej wydostanie się na zewnątrz. Roślina korzysta również z substancji odżywczych zawartych w glebie, które są ponownie dostarczane dzięki opadającym i obumierającym fragmentom rośliny. W podłożu funkcjonują bakterie. Jedyna energia dostarczana z zewnątrz, to energia słoneczna.

Latimer zaznaczał, że nie miał zamiaru ustanawiać jakiegoś rekordu, sadząc roślinę w butli – kierowała nim jedynie ciekawość. Eksperyment odbywa się w niezmienionych warunkach. Od kiedy David przeszedł na emeryturę, mikroświat umieszczony jest w stałym miejscu pod schodami, około dwa metry od okna, co pozwala na stały dostęp światła. Butla jest okresowo obracana, aby równomiernie oświetlać roślinę.

Latimer ma świadomość, że jego trzykrotka prawdopodobnie będzie żyła dłużej niż on sam. W przypadku jego śmierci, jego niezwykły projekt ma przejść pod opiekę dzieci. Jeśli nie będą w stanie się nią zajmować, przewidziano przekazanie butli Królewskiemu Towarzystwu Botanicznemu.