Karmili zmarłych. Cmentarz odkrywa tajemnice rzymskich pochówków
Ponad 160 grobów kremacyjnych odkryto w starożytnej Olbii na Lazurowym Wybrzeżu. Badacze opisują kanały libacyjne, przez które pojono zmarłych różnymi napojami.
Archeolodzy prowadzący wykopaliska na Lazurowym Wybrzeżu odkryli ogromny rzymski cmentarz kremacyjny. Starannie przeprowadzone prace na tym stanowisku ujawniły krok po kroku proces, w jaki Rzymianie kremowali zmarłych i oddawali im cześć w życiu pozagrobowym.
Rzymskie rytuały na południu Francji
Wszystkie groby kremacyjne pochodzą z okresu rzymskiego w Olbii, między I a III wiekiem n.e., i ukazują różne sposoby, w jakie ludzie w tamtych czasach obchodzili się ze zmarłymi, zgodnie z tłumaczeniem oświadczenia INRAP (Francuskiego Narodowego Instytutu Badań Archeologicznych Prewencyjnych) z 29 października.
W przypadku wielu zmarłych proces kremacji rozpoczynał się od umieszczenia ciała zmarłego na drewnianym postumencie zbudowanym nad kwadratowym dołem. Według INRAP, ciepło stosu pogrzebowego spowodowało zawalenie się postumentu, a kości zbielały, skręciły się i popękały. Przedmioty szklane uległy stopieniu, artefakty z brązu uległy deformacji, a ceramika zabarwiła się sadzą.
Kanały libacyjne i "karmienie" zmarłych
"Charakterystyczne dla Olbii jest to, że większość [grobów] jest otoczona kanałem ofiarnym, przez który składano ofiary płynne (wino, piwo, miód pitny) ku czci zmarłego lub dla zapewnienia mu ochrony" – czytamy w oświadczeniu.
Te "tuby" ofiarne zostały wykonane z przerobionych amfor, które wystawały z grobu, nawet po przykryciu go dachówką i wypełnieniu ziemią. Rury umożliwiały rodzinom odwiedzanie bliskich i symboliczne karmienie ich podczas rzymskich świąt za zmarłych, takich jak Feralia (21 lutego) i Lemuralia (9, 11 i 13 maja).
Inne niż typowe rzymskie urny
W Olbii niektóre stosy kremacyjne były bezpośrednio przekształcane w miejsca pochówku, podczas gdy inne były częściowo lub całkowicie opróżniane.
Gdy typowym rzymskim zwyczajem było zbieranie kości w szklanych, ceramicznych lub kamiennych urnach przed ich pochówkiem, w Olbii wiele kości układano w małe stosy lub umieszczano w nietrwałych pojemnikach, co, jak podaje INRAP, może sugerować różnice społeczne lub kulturowe w obrębie populacji miasta.
"Te odkrycia przypominają nam, że starożytne obrzędy pogrzebowe były bogate, różnorodne i przesiąknięte wielorakimi znaczeniami, z których niektóre pozostają tajemnicą do dziś" – napisali przedstawiciele INRAP w oświadczeniu.
