Tomahawki dla Niemiec? Bundeswehra może być zainteresowana pociskami

Niemcy mają być zainteresowani zakupem pocisków manewrujących Tomahawk, ponieważ spełniają one wymagania Berlina w zakresie możliwości przeprowadzania uderzeń dalekiego zasięgu. Broń tego typu pozwala bowiem atakować cele oddalone nawet o 2000 km, w tym centra dowodzenia, składy amunicji czy bazy lotnicze znajdujące się daleko na tyłach wroga.

Jak zaznacza serwis Hartpunkt, wojna w Ukrainie odsłoniła europejskie braki w zakresie precyzyjnej broni dalekiego zasięgu. Mają one zostać uzupełnione poprzez opracowanie systemu ELSA (European Long Strike Approach). Umowa w tej sprawie została podpisana w lipcu 2024 r. przez ministrów obrony Francji, Wielkiej Brytanii, Polski, Niemiec, Włoch i Szwecji, a celem inicjatywy jest opracowanie europejskiego systemu rakietowego o zasięgu od 1000 do 2000 kilometrów. Nie jest jednak pewne, czy europejski przemysł zbrojeniowy będzie w stanie zaproponować taki system jeszcze w tej dekadzie. "Zwłaszcza że ​​jak dotąd nie złożono żadnego zamówienia" - zaznacza Hartpunkt.

Zakup Tomahawków umożliwi Niemcom utrzymanie kluczowych zdolności bojowych do czasu opracowania europejskiego odpowiednika. Równolegle Berlin podpisał w lipcu 2024 roku osobne porozumienie ze Stanami Zjednoczonymi, dotyczące rotacyjnego rozmieszczania amerykańskich systemów rakietowych dalekiego zasięgu na terytorium Niemiec, z możliwością stałej obecności w przyszłości. Nie jest jednak pewne, czy administracja prezydenta USA Donalda Trumpa zrealizuje te plany w pierwotnej formie.

Zgodnie z doniesieniami Hartpunkt, Niemcy mogą otrzymać system Typhon należący do amerykańskiej armii, zdolny do wystrzeliwania pocisków Tomahawk i SM-6. W przyszłości możliwe jest również rozmieszczenie baterii z hipersonicznymi pociskami Dark Eagle, których rozwój nadal trwa.

Pociski manewrujące Tomahawk to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i wszechstronnych broni w arsenale sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników. Zaprojektowane z myślą o precyzyjnych uderzeniach na dalekim dystansie, specjalizują się w neutralizowaniu strategicznych celów, takich jak centra dowodzenia, infrastruktura krytyczna, składy amunicji oraz obiekty wojskowe o wysokim znaczeniu operacyjnym. Dzięki zdolności do lotu na niskim pułapie z wykorzystaniem ukształtowania terenu, Tomahawki potrafią skutecznie unikać wykrycia przez systemy radarowe i przeciwdziałać obronie powietrznej wroga.

Ich zasięg sięga ponad 2000 kilometrów, co umożliwia przeprowadzanie ataków z dużej odległości, minimalizując ryzyko dla załóg i platform bojowych. Pociski te są naprowadzane za pomocą zaawansowanych systemów nawigacji GPS, inercyjnych oraz radarowych, co pozwala na osiąganie niezwykłej precyzji, nawet w trudnych warunkach bojowych. Mogą być wystrzeliwane zarówno z okrętów nawodnych, podwodnych, jak i z mobilnych wyrzutni lądowych, co czyni je niezwykle elastycznym narzędziem w operacjach wojskowych.

Warto przypomnieć, że pociski Tomahawk opracowano w latach 70. i wdrożono do służby w 1983 r. Powstało kilka ich wariantów, w tym z głowicą jądrową, antyradarowy, z głowicą burzącą czy kasetową. Wyróżnia się również wersje przeznaczone do odpalania z okrętów nawodnych (RGM) i podwodnych (UGM), a także lądową odmianę BGM, uruchamianą z mobilnych kontenerów startowych.