Rosyjski pokaz siły na Bałtyku. Ćwiczono różne scenariusze
Rosyjska korweta rakietowa Stojkij (545) proj. 20380 przeprowadziła niedawno serię zaawansowanych ćwiczeń wojskowych na Morzu Bałtyckim, donosi Bulgarian Military. Podczas zaplanowanej operacji szkoleniowej załoga wykonała elektroniczne odpalenia rakiet przy użyciu systemu Uran oraz zaangażowała się w symulowane atakowanie celów powietrznych i morskich.
Ćwiczenia odbyły się w jednym z najbardziej strategicznych regionów morskich Europy, zwraca uwagę Bulgarian Military. Akwen ten, często nazywany morzem wewnętrznym NATO, ze względu na otaczające go państwa przynależne do sojuszu, odgrywa obecnie ważną rolę m.in. dla kwestii bezpieczeństwa. Od aneksji Krymu przez Rosję w 2014 r. i wojny w Ukrainie, aktywność militarna w regionie wzrosła, przypomina serwis.
Rosjanie zaznaczają swoją obecność na Bałtyku
Zwraca też uwagę, że ćwiczenia takie jak te przeprowadzone przez Stojkij są demonstracją zdolności Rosji do projekcji siły w pobliżu granic NATO. Zwłaszcza że obejmowały szeroki zakres zadań, od zwalczania symulowanych wrogich statków po odpieranie zagrożeń powietrznych i praktyki w zakresie wojny elektronicznej. Ministerstwo Obrony Rosji potwierdziło, że wszystkie cele zostały osiągnięte. Z kolei Biuro prasowe Floty Bałtyckiej opisało ćwiczenie jako kompleksowy test wielofunkcyjności korwety.
Podczas operacji specjaliści od rakiet i artylerii korwety Stojkij użyli systemu Uran do symulacji ataków na grupę wrogich statków. Załoga stawiła czoła wyzwaniom obrony powietrznej, neutralizując nadlatujące cele powietrzne za pomocą ognia artyleryjskiego i systemów przeciwlotniczych. Ćwiczenia obejmowały również środki wojny elektronicznej, takie jak zakłócanie, oraz szkolenie w zakresie przetrwania statku, nawigacji przez wąskie kanały i przeciwdziałania zagrożeniom podwodnym.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Las Vegas Sphere. Z wizytą w USA
Rosyjska korweta Stojkij (545) to jeden z nowoczesnych okrętów projektu 20380. Okręt został zwodowany w 2012 r. w stoczni Siewiernaja Wierf w Petersburgu, a do służby wszedł w 2014 r. Projekt 20380, znany również pod nazwą "Strieguszczij", to seria wielozadaniowych korwet o niskiej sygnaturze radarowej, zaprojektowanych z myślą o obronie wybrzeża, zwalczaniu okrętów podwodnych oraz osłonie konwojów.
Kadłub Stojkija wykonano z nowoczesnych materiałów kompozytowych, co obniża jego wykrywalność przez radary. Okręt ma 104,5 metra długości i szerokość 13 metrów, a jego wyporność wynosi ok. 2 200 ton. Napęd stanowi układ dieslowski typu CODAD, składający się z czterech silników wysokoprężnych 16D49, zapewniających prędkość maksymalną około 27 węzłów. Zasięg operacyjny okrętu wynosi około 4 000 mil morskich.
Głównym uzbrojeniem tego okrętu są pociski przeciwokrętowe Ch-35 Uran, umieszczone w dwóch czteroprowadnicowych wyrzutniach, zdolne do niszczenia celów na dystansie do 260 km. Obrona przeciwlotnicza opiera się na systemie Redut, który wykorzystuje pociski 9M96E, podobne do tych używanych w systemach S-400, zdolne do zwalczania celów na dystansie do 40 km.
Okręt jest również uzbrojony w 100-milimetrową armatę morską A-190, system artyleryjski AK-630M do zwalczania zagrożeń powietrznych z bliskiej odległości oraz wyrzutnie torpedowe Paket-NK, przeznaczone do walki z okrętami podwodnymi i torpedami przeciwnika. Stojkij posiada także lądowisko i hangar dla śmigłowca Ka-27, który zwiększa zdolności zwalczania okrętów podwodnych i prowadzenia misji rozpoznawczych.
