Kultowe urządzenia z czasów PRL

Czasy PRL-u był specyficznym okresem w historii naszego kraju. Niektórzy mówią, że to najgorszy czas ich w życiu, zaś inni uważają, że "za komuny żyło się znacznie lepiej". Tym razem proponujemy wam małą sentymentalną podróż, która pozwoli nam przypomnieć rzeczywistość, w jakiej niektórzy z nas mieli okazję się wychować. Na kolejnych slajdach prezentujemy najbardziej znane urządzenia. Które z nich trzymacie jeszcze w domu?

Pamiętacie "ruskie jajka"? Gry mobilne były popularne w Polsce w latach osiemdziesiątych. Oczywiście, w 1989 roku miał premierę pierwszy Game Boy oraz Atari Lynx, jednak Polacy dopiero zaczęli cieszyć się obaleniem komunizmu i na nowości z wolnego rynku musieliśmy trochę poczekać. W tym czasie inżynierowie Związku Radzieckiego zaczęli produkcję gier elektronicznych pod szyldem Elektronika. Ich najsłynniejszym dziełem była gra "Nu, pogodi", czyli Wilk i Zając, zaś w Polsce głównie znana jako "jajeczka". Trzeba przyznać, że prymitywne "jajeczka" zapisały się w historii PRL-owskiego grania.

Był to bardzo popularny rzutnik, szczególnie wśród dzieci, ze względu na dużą dostępność bajek. Urządzenie służyło do wyświetlania kolorowych obrazów na ścianie, oczywiście bez dźwięku. Klisze, zwinięte w rulon, przechowywane były w tekturowych pudełkach lub plastikowych tubach.

Pamiętacie zegarek Montana? Był bardzo popularnym prezentem komunijnym w latach osiemdziesiątych. Urządzenie było wyposażone w wiele przydatnych funkcji m.in. alarm, stoper, wyświetlanie daty oraz dni tygodnia. Niestety, wersja z siedmioma melodyjkami kosztowała połowę ówczesnej wypłaty.

Jeden z kultowych modeli okresu PRL. Radiomagnetofon RM221 produkowany był w latach osiemdziesiątych przez Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w Warszawie (ZRK) .

W swoim czasie był to hit! Ten nieduży, kieszonkowy radioodbiornik tranzystorowy działał na baterie. Urządzenie było produkowane na początku lat sześćdziesiątych i było dostępne w kilku wersjach kolorystycznych.

Polski aparat fotograficzny typu box, który był produkowany przez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne. Aparat współpracował z lampą błyskową na żarówki spaleniowe. Niestety, po każdym użyciu, żarówka przepalała się i trzeba było ją wymienić na nową, co nie było rozwiązaniem ekonomicznym.

Przez lata XX wieku na rynku dominowały telewizory kineskopowe. Pierwszym sprzedanym w Polsce odbiornikiem była Wisła, produkowana na wzór radzieckich urządzeń. Jego cenę ustalono na 4000 zł. Na zaledwie 12-calowym ekranie można było oglądać obraz o dość niskiej jakości. Urządzenie uruchamiało się poprzez podniesienie górnej pokrywy, zaś pod nią znajdowały się pokrętła pozwalające na sterowanie głosem oraz ustawienia obrazu.