Irański kasetowy pocisk balistyczny. Oto co znaleziono w Izraelu

Wygląda, że Iran wykorzystał to ataku na Izrael pociski balistyczne z głowicami kasetowymi z przynajmniej 20 subpocisków zawierających po 2,5 kg trotylu. Ich uwolnienie miało nastąpić na wysokości 7 kilometrów i pokryły obszar w promieniu ośmiu kilometrów.

Podpociski tego typu mogą również zawierać ładunek mniejszych bombletów o masie kilkuset gramów lub ewentualnie przenosić np. zasobniki z bronią chemiczną bądź biologiczną. Możliwe, że użycie tego typu broni było wiadomością Iranu dla Izraela lub po prostu użyto tego, co było dostępne.

Pociski balistyczne to ikoniczna broń z czasów zimnej wojny, która w ostatnich latach przeżywa renesans. Ich zasada polega na wzniesieniu się do przestrzeni kosmicznej, a następnie opadaniu na cel z prędkością przekraczającą nawet ponad Mach 7 (ponad 2000 m/s), co sprawia, że są bardzo trudnym obiektem do zestrzelenia.

Pociski mogą być jednosegmentowe w przypadku zasięgu kilkuset kilometrów lub dwustopnionwe jak np. stosowane przez Iran pociski o zasięgu 2 tys. kilometrów. W ich przypadku składają się one z rakietowego boostera na paliwo stałe lub ciekłe, który odpada po wypaleniu się, a przednia część wraz z silnikiem rakietowym o innej charakterystyce pracy i głowicą bojową kontynuuje lot.

Inną opcją są hipersoniczne pociski szybujące lub głowice maneuvering reentry vehicle (MaRV) mogące manewrować w ostatniej fazie lotu z prędkością ponad Mach 7. Stanowi to ogromne wyzwanie dla systemów antyrakietowych typu Arrow-3 i Proca Dawida i w zasadzie tylko takie najnowsze irańskie pociski pokroju Ghadr i Emad mają szansę się przedrzeć, ponieważ starsze rozwiązania są z sukcesem zestrzeliwane.