USA mają dość Rosji. Potężny zapas broni dla Ukrainy w drodze

Donald Trup zapowiedział dostawę rakiet oraz możliwość wysłania baterii systemu Patriot do Ukrainy w ciągu kilku dni. Z kolei sekretarz generalny NATO Mark Rutte zapowiada ogromne dostawy broni dla Ukrainy.

Część broni ma trafić do Ukrainy bezpośrednio z USA, podczas gdy reszta ma zostać dostarczona przez innych członków NATO, którzy wcześniej zakupią dane uzbrojenie od Amerykanów. Jest to kluczowe, ponieważ Europa nie ma obecnie możliwości produkcji lub dostarczenia analogów pewnych typów amerykańskiego uzbrojenia.

Ukraina obecnie dysponuje siedmioma lub ośmioma bateriami systemu Patriot oraz dwoma bateriami europejskiego systemu SAMP/T. W teorii Kijów ma jeszcze poradzieckie systemy S-300P i S-300W, ale nie wiadomo, czy mają do nich jeszcze rakiety. Ponadto z Zachodu przybyły też starsze systemy MIM-23 HAWK.

Są to jedyne systemy w rękach Ukrainy, które mają możliwości zestrzelenia pocisków balistycznych Iskander-M, ich północnokoreańskich kopii nazywanych Kimskanderami" lub hipersonicznych pocisków 9-S-7660 Kinżał.

Jest to obecnie zbyt mało, aby zapewnić ochronę wszystkich ważnych obiektów w Ukrainie. Dodatkowo do obrony jednego obiektu w Ukrainie są stosowane dwa systemy Patriot. Powodem może być sektorowy charakter radaru o kącie wykrywania 120 stopni, co sprawia, że do pokrycia przestrzeni w 240-stopniach potrzeba więcej niż jednego radaru.

Warto też zaznaczyć, że obecna produkcja rakiet do Patriotów - niezależnie czy mowa o PAC-2 GEM-T czy nowoczesnych PAC-3 MSE z- najduje się wyłącznie na terenie USA. Tymczasem europejskie państwa dotychczas dostarczające pociski do Ukrainy sięgały do własnych składów magazynowych.

Systemy Patriot w zależności od wersji wyrzutni mogą strzelać starszymi pociskami PAC-2 GEM-T, ich mieszanką z nowszymi PAC-3 MSE lub ich już nieprodukowanym poprzednikiem PAC-3 CRI.

Pierwszy pocisk produkowany przez koncern RTX (Raytheon) to modernizacja starszych PAC-2 z nowym silnikiem rakietowym, czulszą półaktywną głowicą radiolokacyjną oraz nowym zapalnikiem. Reszta pocisku, w tym odłamkowa głowica bojowa, pozostała bez zmian. Modyfikacja sprawiła, że ten pocisk przeciwlotniczy o zasięgu do 160 kilometrów zyskał pewne możliwości antybalistyczne.

Drugą kategorią są pociski PAC-3 z wersją Cost Reduction Initiative (CRI) i będące jej ewolucją Missile Segment Enhancement (MSE). Są to pociski, które dały bateriom Patriot całkowicie nowe możliwości dzięki działaniu typu "odpal i zapomnij" z możliwością korekty trajektorii lotu.

Jest to możliwe dzięki aktywnej głowicy radiolokacyjnej mającej na pokładzie nie tylko odbiornik fal radiolokacyjnych, ale także ich emiter. Dzięki temu pocisk nie musi być naprowadzany przez radar kierowania ogniem aż do chwili trafienia, ponieważ jest sam w stanie wykryć obiekt, ten jeśli znajduje się w punkcie przewidzianym przez radar baterii. Ułatwia to zwalczanie wielu celów równocześnie.

Za zniszczenie celu odpowiada precyzyjnie sterowana głowica kinetyczna, która niszczy go impetem uderzenia, co jest skuteczniejszą metodą od głowicy odłamkowej. Ta druga nie zawsze może być skuteczna, ponieważ odłamki mogą nie dać rady zniszczyć skorupy głowicy pocisku balistycznego. PAC-3 to obecnie najskuteczniejsze pociski antybalistyczne na świecie w swojej klasie.