Ukraińcy oceniają je lepiej niż F-16. Są uzbrojone w unikatowe pociski
Ukraińskie lotnictwo wykorzystuje podarowane przez Francję samoloty Mirage 2000-5F do walki z Rosją. Dotychczas były one widziane podczas zestrzeliwania rosyjskich dronów czy pocisków manewrujących, a teraz zostały uzbrojone w nową broń. Przedstawiamy pociski, których powinni się bać rosyjscy piloci.
Ukraina otrzymała samoloty Mirage 2000-5F, które podobnie jak F-16A/B MLU zostały najprawdopodobniej pozbawione wyposażenia zastrzeżonego dla NATO, takiego jak system identyfikacji swój-obcy i zmodernizowane do wyższego standardu takiego jak Mirage 2000-9 obejmującego np. zastosowanie lepszych radarów RDY-2.
Wskazuje na to obecność nowoczesnych pocisków powietrze-powietrze MICA o zasięgu do 80 km, którego jedną sztukę widać na poniższym zdjęciu. Widać na nim podwieszony pod kadłubem pocisk, którego powierzchnie sterowe są charakterystyczne dla pocisków MICA. Jest to duża zmiana, ponieważ dotychczas widywano Mirage 2000 uzbrojone w stare pociski R.550 Magic 2.
Pociski MICA z Francji — unikat na skalę światową
Wprowadzone do służby z końcem lat 90. XX wieku pociski MICA są dość unikatową francuską konstrukcją będącą czymś pomiędzy pociskami krótkiego zasięgu AIM-9X Sidewinder a średniego zasięgu AIM-120 AMRAAM.
Standardowo pociski krótkiego zasięgu (umownie poniżej 30 km) są oparte o głowice naprowadzające się na źródło ciepłą podczas gdy konstrukcje średniego zasięgu oparte są o głowice radiolokacyjne. Tymczasem pociski MICA zakładają użycie zamiennie obydwu rodzajów sposobów naprowadzania w pociskach o zasięgu szacowanym na 60-80 kilometrów.
Daje to możliwości niedostępne dla innych systemów, a jedną z nich jest opcja wykorzystania pocisku średniego zasięgu, który jest niewrażliwy na oddziaływanie jakichkolwiek systemów walki elektronicznej i działa w pełni pasywnie.
Co więcej, jeśli dane celownicze zostaną pozyskane w pełni pasywnie przez np. system IRST to wykorzystywane najczęściej w samolotach systemy typu RWR (Radar Warning Receiver) ostrzegające pilotów przed wykryciem przez radary wroga ich nie zobaczą. W takim przypadku pomóc mogą tylko działające pasywnie systemy MAWS (Missile Approach Warning System) oparte to najczęściej detektory ultrafioletu bądź rzadziej podczerwieni, ale są one standardem tylko na najnowszych maszynach.
Pociski MICA — dwie głowice naprowadzania do wyboru
Pociski MICA występują w wersjach IR i RF, z czego pierwsza zawiera głowicę optoelektroniczną widzącą termiczny obraz celu (IIR od Imaging Infrared), a druga aktywną głowicę radiolokacyjną przydatną w bardzo złych warunkach pogodowych pokroju bardzo gęstego deszczu czy mgły kiedy to naprowadzanie termalne ma mniejszy zasięg.
Dodatkowo pociski MICA dysponują łączem komunikacyjnym zapewniającym łączność z samolotem pozwalającym np. na zaniechanie ataku lub zmianę celu już po wystrzeleniu. Sprawia to, że te francuskie pociski MICA dysponujące 12-kilogramową głowicą odłamkową i zdolne do lotu z prędkością Mach 4 (1372 m/s) należą do jednych z największych zagrożeń, z jakim mogą mieć do czynienia rosyjscy piloci.
Jedynym minusem pocisków MICA jest ograniczony zasięg w porównaniu do klasycznych pocisków średniego zasięgu takich jak AIM-120 AMRAAM czyR-77 Wympieł. Jednakże w przypadku Francji dysponującej samolotami Rafale pociski MICA są uzupełniane przez pociski Meteor.
