układ słoneczny

Naukowcy natrafili na tajemniczy obiekt na krańcach Układu Słonecznego. Jak się okazuje, odkrycie to utrudnia rozwiązanie zagadki istnienia hipotetycznej Planety 9. Choć teoria sugerująca jej istnienie zyskiwała na sile, najnowsze odkrycia każą postawić nowe pytania.

W szkolnym układzie planet najbliższą sąsiadką Ziemi wydaje się Wenus, ale sprawa nie jest tak prosta. Jak wyjaśnia BBC Science Focus Magazine, wszystko zależy od tego, czy mówimy o najmniejszej odległości między planetami, czy o średnim dystansie liczonym w czasie.

Meteoryt NWA 12774 znaleziony na Saharze może być śladem "utraconego świata", czyli dużej protoplanety, która rozpadła się na bardzo wczesnym etapie dziejów Układu Słonecznego. Wynika to z analizy opublikowanej w "Earth and Planetary Science Letters". Skład skały sugeruje, że nie mogła ona powstać we wnętrzu małej asteroidy.

Według doniesień, meteoryt znaleziony na Saharze może być pierwszym konkretnym dowodem na istnienie dawno utraconego świata o rozmiarach zbliżonych do Księżyca, który formował się krótko po powstaniu Układu Słonecznego.

Naukowcy zidentyfikowali region znajdujący się tuż za orbitą Jowisza jako miejsce o kluczowym znaczeniu dla powstawania planet w młodym Układzie Słonecznym. Symulacje wykazały, że to tam formowały się planetezymale, które dały początek planetom i planetoidom.

Przełomowe symulacje astronomiczne wskazują, że w przeszłości Układ Słoneczny mógł zawierać dodatkową planetę typu lodowy olbrzym. Jej istnienie mogło mieć kluczowy wpływ na przetrwanie księżyców Jowisza i Urana.

Wszystko wskazuje na to, że naukowcom udało się dokonać czegoś zaskakującego. Analiza obiektu transneptunowego 2002 XV93 pozwoliła ustalić, że ten stosunkowo niewielki obiekt skalisty ma własną atmosferę. To odkrycie wiele zmienia w naszej wiedzy o planetach.

Kometa 3I/ATLAS stopniowo oddala się od Słońca i zmierza ku przestrzeni międzygwiezdnej, jednak astronomowie wciąż starają się ją badać. Teleskop Subaru zaobserwował zmieniający się wskutek przelotu w pobliżu Słońca skład chemiczny gwiezdnego przybysza.

Odkryta niedawno kometa C/2025 R3 PANSTARRS była w niedzielę nad ranem widoczna nad Polską, a w najbliższycch dniach może stać się "perełką" wiosennego nieba - informuje Karol Wójcicki, popularyzator astronomii. Zaznacza, że to może być jej pierwsza wizyta w Układzie Słonecznym.

Według danych potwierdzonych przez Międzynarodową Unię Astronomiczną, naukowcy odkryli ponad 11 000 nowych planetoid w danych z nowego Obserwatorium Very C. Rubin. To największa jednorazowa seria takich odkryć.

Sondy Voyager wystartowały z Ziemi w 1977 roku i od tego czasu bezustannie oddalają się od Słońca. To obecnie najodleglejsze obiekty stworzone przez człowieka. Daleko za planetami Układu Słonecznego wykryły one tajemniczą strefę o temperaturze 30–50 tys. kelwinów.

Kometa międzygwiezdna 3I/ATLAS, która przelatuje przez Układ Słoneczny, już za kilka dni będzie miała bliskie spotkanie z Jowiszem. Nie jest to tylko kurtuazyjna wizyta. Największa planeta Układu Słonecznego może bowiem wpłynąć na tor lotu komety.

Agencje kosmiczne przygotowują kosztowne misje kosmiczne, aby uzyskać choć kilka gramów materii z powierzchni planetoid. Czasami jednak tak cenny materiał sam do nas dociera. Doskonałym przykładem może być skała, która w 2021 r. spadła na podjazd jednego z domów.

Za orbitą ostatniej planety Układu Słonecznego znajduje się obszar pełen miejszych i większych obiektów lodowych. To Pas Kuipera, w którym znajdziemy chociażby Plutona. Naukowcy analizujący ten obszar zauważyli nietypowe zniekształcenie Pasa. Na co ono wskazuje?

Miłośnicy astronomii z Holandii odebrali sygnał od sondy Voyager 1. To wyjątkowe osiągnięcie zważając na to, że obiekt ten znajduje się ponad 25 mld kilometrów od Ziemi. To na tyle duża odległość, że mówimy tu o obiekcie znajdującym się poza Układem Słonecznym.

Najnowsze dane zebrane przez sondę Juno wskazują, że Jowisz jest mniejszy, niż dotychczas oceniano. Precyzyjne pomiary zmieniają wiedzę o największej planecie Układu Słonecznego.

Obserwatorium kosmiczne XRISM po raz pierwszy uchwyciło promieniowanie rentgenowskie komety pochodzące z międzygwiezdnej komety 3I/ATLAS. To pierwszy taki sygnał wykryty w obiekcie międzygwiezdnym. Ani 1/Oumuamua, ani 2I/Borisov takiego nie emitowały.

Zespół astronomów z Princeton przeanalizował parametry ponad 1600 obiektów Pasa Kuipera rozciągającego się daleko za orbitą Neptuna. Przekrojowa analiza wykazała, że 43 AU od Słońca znajduje się zaskakująca, bardzo stara i niezakłócona struktura, której nikt wcześniej nie zauważył.

Początki istnienia Układu Słonecznego były niezwykle burzliwe. Los naszej planety ukształtowało zderzenie wczesnej Ziemi z planetą rozmiarów Marsa. Z jej szczątków następnie powstał Księżyc. Skąd jednak ta planeta się tu wzięła? Naukowcy postanowili odpowiedzieć na to pytanie.

Zespół astronomów z Uniwersytetu w Bielefeld wykazał, że nasz układ planetarny porusza się w przestrzeni nawet trzy razy szybciej, niż przewiduje standardowy model kosmologiczny. Teraz wyzwaniem będzie ustalenie przyczyn takiego dysonansu.

Astronomowie od dekad starają się ustalić, jak będzie wyglądała przyszłość Układu Słonecznego, w tym szczególnie Słońca i Ziemi. Z pomocą przychodzą badania podobnych i znacznie starszych układów planetarnych. Najnowsze badania układu LSPM J0207+3331 wskazują na coś zaskakującego.

Jeszcze kilka dekad temu naukowcy zakładali, że w Układzie Słonecznym oceany istnieją tylko na powierzchni Ziemi. Wraz z misjami kosmicznymi pojawiły się jednak sygnały, że oceany mogą skrywać także księżyce Jowisza i Saturna. Teraz okazuje się, że można ich szukać nawet dalej.

Przez ponad siedem dekad Układ Słoneczny wydawał nam się kompletny. Wokół Słońca krążyło dziewięć planet, od Merkurego po Plutona. Na początku XXI wieku sytuacja jednak się skomplikowała. Naukowcy uznali, że Pluton nie jest planetą, ale też wskazali dowody na istnienie nieznanej dotąd Planety X.

Atmosfera Tytana, największego księżyca Saturna, wykazuje nietypowe wahania sezonowe – wynika z badań zespołu z Uniwersytetu Bristol. Swoje wnioski opisali w recenzowanym czasopiśmie "The Planetary Science Journal".

Najnowsze badania pokazują, że pas asteroidów między Marsem a Jowiszem stopniowo traci masę. Odkrycie naukowców z Urugwaju rzuca nowe światło na ewolucję Układu Słonecznego.