Tajna broń Sowietów. Wysyłali psy do walk

W radzieckim ośrodku szkoleniowym psy przygotowywano w dwóch etapach. Na początku zwierzęta były głodzone przez kilka dni, a następnie karmiono je pod czołgami, aby przyzwyczaić je do wbiegania pod pojazdy. Jednakże okazało się, że na polu walki mogły one stanowić zagrożenie także dla swoich sojuszników.

Rosjanie raportowali, że w różnych operacjach wojennych użyto około 40 tys. psów, z czego 9,6 tys. było zaprzęgniętych do misji przeciwpancernych. Pierwsza grupa psów, składająca się z 30 czworonogów i 40 treserów, została wysłana na front w 1941 r. Próby często kończyły się niepowodzeniem, gdyż zwierzęta były niechętne do realizacji zadań, a niektóre z nich, wracając do swoich linii, nieumyślnie detonowały ładunki w pobliżu krasnoarmiejców.

Zachowały się dokumenty opisujące te misje, w tym raport z 16 października 1941 roku, który sugerował, że większość psów unikała zbliżania się do czołgów, poruszała się chaotycznie lub wracała do swoich linii, co prowadziło do ich natychmiastowej eliminacji w celu ochrony radzieckich żołnierzy przed niebezpieczeństwem.

Problemy ze skutecznością programów wynikały głównie z faktu, że psy były szkolone w warunkach znacznie różniących się od realiów frontowych. Nie były przygotowane na huk wystrzałów ani ruch pojazdów, co wywoływało u nich panikę. Co więcej, niektóre przyzwyczaiły się do wchodzenia pod radzieckie czołgi, co zagrażało bezpieczeństwu Armii Czerwonej. Jak czytamy w raporcie jednego z dowódców grupy bojowej złożonej z psów przeciwpancernych:

1. Większość psów odmówiło współpracy i starało się wskoczyć do rowu, narażając piechotę na niebezpieczeństwo (sześć wypadków).
2. Dziewięć psów, po krótkim biegu we właściwym kierunku, zaczęło poruszać się z boku na bok; zwierzęta przestraszyły się wybuchów artyleryjskich i moździerza min, próbowały chować się w lejach, dołach (…) Trzy z nich eksplodowały, dwa nie zostały zidentyfikowane. Reszta ze względu na to, że zaczęły wracać, musiały zostać zabite przy użyciu karabinów maszynowych.
3. Hitlerowcy zabili trzy psy i wywieźli je (zapewne po to, żeby zbadać broń przymocowaną do grzbietów czworonogów – red.).
4. Przypuszczalnie cztery psy eksplodowały w pobliżu hitlerowskich czołgów, ale nie mamy potwierdzenia, że je unieszkodliwiły…".

Pomimo niepowodzeń w praktyce, radziecka propaganda utrzymywała, że psy przeciwpancerne odegrały kluczową rolę na froncie, przypisując im zniszczenie kilkuset niemieckich czołgów, w tym także podczas słynnej bitwy stalingradzkiej. Planowano nawet ich udział w paradzie zwycięstwa w Moskwie, co było ironiczne, gdyż żadna skuteczna misja nie dawała szans na przetrwanie jej uczestników.

Niektórzy treserzy, którzy widzieli wracające z ładunkami wybuchowymi psy, sprzeciwiali się kontynuacji programu. Byli jednak za to surowo karani zsyłką do łagru.