kosmiczne śmieci

Europejska Agencja Kosmiczna wspólnie ze szwajcarskimi i belgijskimi firmami pracuje nad materiałami, które są w stanie same się naprawiać. Taka technologia może znacznie ograniczyć koszty i ilość powstających śmieci kosmicznych na orbicie wokół Ziemi.

Po raz pierwszy wykryto w atmosferze ślady litu pozostawione przez powracające z orbity szczątki rakiety Falcon 9 firmy SpaceX. W kontekście dynamicznego rozwoju gospodarki orbitalnej, naukowcy starają się ustalić, jaki będą miały wpływ na atmosferę częste loty.

Kiedy myślimy o śmieciach kosmicznych, na myśl przychodzi nam przede wszystkim niska orbita okołoziemska, na której znajdują się tysiące satelitów. Okazuje się jednak, że to niejedyne miejsce, gdzie można natrafić na niebezpieczne odłamki.

Naukowcy z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa opracowali sposób wykorzystywania sieci sejsmometrów naziemnych do śledzenia kosmicznych śmieci spadających na powierzchnię naszej planety. Rozwiązanie oparto na analizie pogłosu dźwiękowego powstającego podczas wejścia obiektów w atmosferę.

Eksperci od lat zwracają uwagę na to, jakie zagrożenie stanowią kosmiczne śmieci. Rosnąca liczba programów kosmicznych przyczynia się do coraz większego zanieczyszczenia orbity.

Przemysł kosmiczny rozwija się w ostatnich latach w zdumiewającym tempie. Każdego roku na orbitę trafiają setki, a nawet tysiące satelitów. Prognozy mówią, że w najbliższych latach tempo rozwoju będzie tylko rosło. Naukowcy wskazują, że taka sytuacja wymusza pilne zmiany w zarządzaniu orbitą.

Jeszcze chyba nigdy śmieci kosmiczne nie dały się astronautom tak bardzo we znaki. Choć chińscy astronauci po krótkim opóźnieniu wrócili już na Ziemię z pokładu stacji kosmicznej Tiangong, to problem jeszcze nie został do końca rozwiązany.

Współpraca między chińską a amerykańską agencją kosmiczną praktycznie nie istnieje. Okazuje się jednak, że w ekstremalnych sytuacjach, w których na szali jest bezpieczeństwo orbitalne, można się wznieść ponad podziały. Specjaliści z Chin przesłali ostatnio do NASA nietypową depeszę.

Chińska agencja kosmiczna wstrzymała planowany na dzisiaj, 5 listopada powrót załogi Shenzhou-20 ze względu na podejrzenie uderzenia drobnego odłamka w kapsułę powrotną. Specjaliści teraz szczegółowo analizują potencjalne uszkodzenia, aby móc ustalić zagrożenia związane z powrotem na Ziemię.

Europejska Agencja Kosmiczna dodała do publikowanego co roku raportu o naszym otoczeniu kosmicznym nowy wskaźnik, tzw. „wskaźnik zdrowia” środowiska orbitalnego. Skondensowany do jednej liczby wynik ma pokazywać, na ile orbita Ziemi pozostaje bezpieczna i zrównoważona w perspektywie kolejnych 200 lat.

Na pustkowiu, w pobliżu górniczego miasteczka w Australii, znaleziono tlący się jeszcze fragment kosmicznego śmiecia. Australijska policja udostępniła też nagranie, na którym dokładnie widać, co z niego pozostało. Według ekspertów to część górnego stopnia chińskiej rakiety Jielong 3.

Powszechnie przyjmuje się, że nawet kilkadziesiąt ton materii kosmicznej spada na powierzchnię Ziemi każdego dnia. Większość z tego to pył kosmiczny i niewielkie meteoroidy. W ostatnich latach dołącza także coraz więcej śmieci kosmicznych. Czy taki obiekt może uderzyć w lecący samolot pasażerski?

Orbita okołoziemska, na której znajduje się znacząca część satelitów oraz załogowe stacje kosmiczne jest pełna niebezpieczeństw. Największe ryzyko stanowi tam jednak nie próżnia, czy promieniowanie kosmiczne, a różnych rozmiarów śmieci kosmiczne poruszające się z ogromnymi prędkościami.

Punkt Nemo, znany jako Oceaniczny Biegun Niedostępności, to miejsce położone w samym sercu południowego Pacyfiku. Znajduje się tak daleko od jakiejkolwiek cywilizacji, że bliżej jest stamtąd do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej niż do najbliższego lądu na Ziemi.

Człowiek zaśmieca nie tylko Ziemię. Ślady jego działalności można zaobserwować również w przestrzeni kosmicznej, gdzie pojawia się coraz więcej obiektów niespełniających przypisanych im zadań. Przykładem są pozostałości rakiety czy chociażby niedziałające już satelity. Co ciekawe, śmiecenie w kosmosie też może być karane, o czym przekonał się ostatnio amerykański operator telewizji satelitarnej DISH.

27 stycznia 2023 roku asteroida wielkości ciężarówki przeleciała w odległości 3600 kilometrów od Ziemi. Wielokrotnie bliżej niż niejeden satelita telekomunikacyjny. A jednak to nie ona tego dnia mogła stać się przyczyną kosmicznego karambolu. Czy ktoś tego pilnuje?

Kosmiczne śmieci, szczególnie te, które ponownie wchodzą w ziemską atmosferę, są realnym zagrożeniem dla nas i naszej planety. Naukowcy postanowili dokładniej przyjrzeć się temu problemowi i obliczyli prawdopodobieństwo, że spadające kosmiczne śmierci przyczynią się do czyjejś śmierci.

Ziemia nie jest jedynym miejscem, gdzie śmiecimy na potęgę. Równie dobrze wychodzi nam to w kosmosie. Odpady – mało chlubna cecha rozpoznawcza ludzkiego gatunku. O ile o ogromnych wysypiskach czy plamie śmieci na Pacyfiku mówi się coraz częściej i coraz głośniej, o tyle temat kosmicznych śmieci wydaje się nie istnieć w powszechnej świadomości. Czas to zmienić.

Główny stopień rakiety nośnej Długi Marsz 5B wkrótce ponownie wejdzie w atmosferę, nieuchronnie spadając na ziemię. Kiedy to się może stać i gdzie należy spodziewać się upadku szczątków chińskiej rakiety?

Po raz drugi w tym roku eksperci mogą tylko patrzeć i czekać na dalszy przebieg zdarzeń na niskiej orbicie okołoziemskiej. Dwa duże obiekty, znajdujące się na kolizyjnym kursie zbliżają się do siebie z bardzo dużą prędkością. Może dojść do ich zderzenia.

Czynne satelity i sondy, kosmiczne śmieci, a nawet przedmioty zgubione przez astronautów. Na ziemskiej orbicie robi się coraz tłoczniej, dlatego naukowcy szykują system, który pomoże im w monitorowaniu kosmicznego ruchu i uniknięciu kosztownych kolizji.