Drukowana antena ułatwi połączenia z komórki

Zespół naukowców pod kierownictwem prof. inżynierii i informatyki Jennifer T. Bernhard z ULS pracował nad stworzeniem mikroanten do telefonów komórkowych, które umożliwiłyby łączność w tzw. kieszeniach. Są to miejsca, w których mimo pozostawania komórki zasięgu stacji bazowej, komunikacja jest utrudniona lub niemożliwa jak np. stacje metra, duże hale fabryczne, zaułki ulic czy obniżenia terenu. Przyczyną jest konieczność montażu w telefonach krótkich i płaskich anten nie zapewniających dobrej propagacji sygnału.

Jak stwierdzili badacze komunikację mogłyby ułatwić montowane w telefonach sferyczne anteny trójwymiarowe - 3D. Ze względu na to iż montaż takiej anteny na zewnątrz aparatu byłby niecelowy - bardzo często urywałaby się - postanowiono wmontować ją w płytę główną. Naukowcy z Illinois zastosowali w jej konstrukcji nie stosowaną dotąd technologię - druk. W tym celu opracowali nanoatrament o wielkości kropli 10. mikrometrów, oparty na cząsteczkach metalicznego srebra.

Pierwszą antenę wydrukowano, nanosząc nanoatrament na szklaną półkulę wmontowaną w wyjęta z telefonu komórkowego płytę główną. Na antenę naniesiono także ścieżki w formie meandra, umożliwiające przystosowanie do pracy w określonej częstotliwości. Wstępne testy ujawniły zdecydowaną poprawę zarówno warunków nadawania jak i odbioru, zwłaszcza na granicach zasięgu stacji bazowych w sieciach komórkowych.

Jak stwierdziła prof. Bernhard udana próba z drukowaną anteną sferyczną umożliwia zaprojektowanie innych anten tego typu jak np. anteny do odzieży czy powierzchniowe anteny do czujników. Rozwinięcie techniki druku anten umożliwiłoby także montowanie ich m.in. w obudowach laptopów czy na skrzydłach rozpoznawczych samolotów bezpilotowych.