Ukraiński F-16 w akcji. Zbombardował cele w Rosji

Początkowo dostarczane Ukrainie samoloty F-16A/B MLU były widywane w konfiguracjach uzbrojenia typu powietrze-powietrze, co wskazywało na ich wykorzystanie do polowania na drony i pociski manewrujące.

Jednakże w ciągu ostatnich miesięcy maszyny te są wykorzystywane do ataków na cele naziemne, co wiąże się też niestety ze stratami. Poniżej widać nagranie z lotu F-16 na bardzo niskim pułapie, W innym materiale widać natomiast bombardowanie rosyjskich zabudowań znajdujących się na terenie obwodu kurskiego i wykorzystywanych do celów wojskowych.

Widoczny na omawianym nagraniu ukraiński F-16 był wyposażony w dwa zasobniki mieszczące łącznie osiem bomb szybujących GBU-39B Small Diameter Bomb (SDB). Wspomniane bomby weszły do użytku w Siłach Powietrznych USA w 2006 r. Ważą zaledwie 122 kg, z czego 93 kg przypadają na głowicę bojową. Bomby mają długość 1,8 metra, ale dzięki możliwości precyzyjnego trafienia w cel są skuteczne.

Samoloty mogą przenosić aż cztery bomby na jednym węźle podwieszeń, dzięki zastosowaniu zasobnika BRU-61. Zasobnik pozwala na przenoszenie większej liczby bomb, niż ma to miejsce w przypadku klasycznych rozwiązaniach przy zachowaniu także możliwości przenoszenia większego ładunku broni typu powietrze-powietrze.

Bomby SDB dzięki rozkładanym skrzydłom mogą razić cele oddalone o nawet 111 km, ale tyczy się to zrzutu na dużej wysokości. Z kolei przy zrzucie na niskim pułapie (a tak robią Ukraińcy), będzie to raczej jedynie parę kilometrów.

Deklarowana precyzja trafienia bomb SDB wynosi około metra, jednak w przypadku zakłóceń sygnału GPS celność może się obniżyć ze względu na mniejszą precyzję nawigacji inercyjnej (INS).

Istnieje jednak wersja GBU-39B/B, która zamiast GPS wykorzystuje wiązkę lasera odbitą od celu, co pozwala na zachowanie pełnej precyzji nawet w trudnych warunkach. Aby broń była skuteczna, cel powinien być oświetlany laserem przez obserwatora naziemnego, samolot lub drona aż do momentu trafienia.

Z kolei siła rażenia jest kilkakrotnie bardziej niszczycielska od pocisków artyleryjskich. Co więcej, bomba SDB może działać w różnych trybach. Jeden z nich pozwala na detonację w powietrzu, tworząc grad odłamków zdolnych do przebicia wszystkiego, co nie jest opancerzone lub ukryte pod ziemią.

Drugi tryb umożliwia detonację z opóźnieniem lub klasycznie przy uderzeniu. To w połączeniu ze zdolnością przebicia do 90 centymetrów zbrojonego betonu, bomba SDB jest przydatna do niszczenia wysuniętych punktów obrony czy fortyfikacji polowych, które mogą wytrzymać konwencjonalny ostrzał artyleryjski.