Scena jak z "Top Gun Maverick". Pilot Super Horneta US Navy nad Iranem
Amerykańscy piloci latający nad Iranem pozwalają sobie na coraz więcej, czego przykładem jest atakowanie celów naziemnych nawet za pomocą działek. Przedstawiamy kulisy sytuacji niemalże żywcem wziętej z filmu "Top Gun: Maverick".
W regionie miasta portowego Chabahar należący do lotnictwa US Navy samolot F/A-18E/F Super Hornet przeprowadził atak na jakiś cel za pomocą działka pokładowego M61A2 kal. 20 mm. Pokazuje to, że amerykańscy piloci przynajmniej w części regionów mają totalną dominację w powietrzu, a obrona przeciwlotnicza Iranu przestała istnieć.
Zwykle tego typu naloty są przeprowadzane przez lepiej przystosowane do tej roli samoloty A-10 Thunderbolt II. Najwyraźniej pilot US Navy zauważył jakiś ważny cel, a nie miał na stanie już wyposażenia powietrze-ziemia.
F/A-18E/F Super Hornet — wół roboczy lotnictwa US Navy
Wprowadzony do służby w 2001 roku F/A-18E/F Super Hornet został zaprojektowany jako odpowiedź na potrzeby marynarki wojennej USA, która pragnęła maszyny zdolnej do wykonywania zadań przypisanych uprzednio F-14 Tomcat. Aby sprostać tym wymaganiom, samolot musiał zostać powiększony, co w połączeniu z koniecznością posiadania wytrzymałego podwozia i dwóch silników doprowadziło do powstania maszyny o masie 14,5 tony.
Choć F/A-18E/F Super Hornet był początkowo obarczony wieloma problemami, większość z nich udało się rozwiązać, ale niektóre pozostały. Przykładowo pomimo 40-procentowego wzrostu pojemności zbiorników paliwa, zasięg wzrósł tylko o 17 proc. Dodatkowe problemy stanowiły wibracje skrzydeł, osiągi systemu AESA i IRST oraz szybsze niż oczekiwano zużycie płatowca. Pomimo tych trudności, US Navy posiada poza garstką F-35C ponad 400 Super Hornetów, a obecna produkcja ma trwać do 2027 roku.
Samolot może przenosić około 8 ton uzbrojenia na 11 pylonach, a w ostateczności pilot ma jeszcze na pokładzie sześciolufowe działko M61A2 Vulcan kal. 20 mm o szybkostrzelności do 6 tys. strz./min z zapasem 412 nabojów.
Te mogą być jednym z trzech typów, począwszy od amunicji przeciwpancerno-zapalającej M53 zdolnej przebić 6,4 mm stali pancernej z odległości kilometra po odłamkowo-zapalającą M56A3/A4 o zasięgu rażenia odłamków na około 20 metrów, a przeciwpancernej z ładunkiem wybuchowym i środkiem zapalającym PGU-28A/B skończywszy.
Z kolei w przypadku uzbrojenia przenoszonego na pylonach to dostępne opcje obejmują pociski z rodziny AIM-9 Sidewinder, AIM-120 AMRAAM, AGM-88 HARM, AGM-84 Harpoon, AGM-84H/K SLAM-ER czy bomby kierowane z rodziny JDAM/-ER bądź pociski manewrujące AGM-158 JASSM.
