kosmos (strona 34 z 152)

Naukowcy z NASA i Uniwersytetu Toho w Japonii przewidują przekształcenie Ziemi w niezdatną do życia planetę za ok. 1 miliard lat. Ostateczny koniec życia na Ziemi wedle wyliczeń zaawansowanego komputera NASA przypadnie na 1 000 002 021 rok.

Naukowcy od lat zastanawiali się jak właściwie wygląda wnętrze naturalnego satelity Ziemi. Nowe badania wskazują, że rdzeń naszego naturalnego satelity jest ciałem stałym o gęstości zbliżonej do żelaza.

Europejska Agencja Kosmiczna poinformowała, że wykorzystując dane zebrane przez krążącą wokół Marsa sondę Trace Gas Orbiter pozwoliło dziesięciokrotnie doprecyzować położenie i trajektorię lotu międzygwiezdnej komety 3I/ATLAS.

Plejady są jednym z najbardziej urodziwych obiektów nocnego nieba. Spoglądając w niebo gołym okiem jesteśmy w stanie bez problemu dostrzec sześć znajdujących się blisko siebie gwiazd tworzących charakterystyczny gwiazd. Najnowsze badania wskazują jednak, że to nie wszystko.

Nikogo zapewne nie zdziwi fakt, że liczne kraje posiadają na orbicie okołoziemskiej instrumenty, które pozwalają im śledzić satelity i obiekty wynoszone na orbitę przez inne kraje. Coraz więcej krajów wysyła satelity i instrumenty poza orbitę okołoziemską. Takie obiekty także warto by było śledzić.

Zespół astronomów z Uniwersytetu w Bielefeld wykazał, że nasz układ planetarny porusza się w przestrzeni nawet trzy razy szybciej, niż przewiduje standardowy model kosmologiczny. Teraz wyzwaniem będzie ustalenie przyczyn takiego dysonansu.

Najnowsze obserwacje komety C/2025 K1 (ATLAS) pokazują, że przelot w pobliżu Słońca wywarł na niej znacznie większe wrażenie, niż się początkowo spodziewano. Jądro komety rozpadło się na co najmniej trzy części.

Blue Origin, kosmiczna firma Jeffa Bezosa wyniosła właśnie w przestrzeń kosmiczną dwie sondy kosmiczne, które w ramach misji ESCAPADE polecą w kierunku Marsa. Co ważne, tuż po starcie nowej rakiety New Glenn, inżynierom udało się wylądować pierwszym jej członem na barce oceanicznej Jacklyn.

Planowany start rakiety z polskimi satelitami odbędzie się 19 listopada. Misję, pierwotnie zaplanowaną na 11 listopada przesunięto z powodów technicznych.

Tu trzeba było działać błyskawicznie. Nawet jeden dzień opóźnienia w rozpoczęciu obserwacji mógłby zniweczyć plany. Ostatecznie jednak naukowcom udało się zaobserwować kształt eksplodującej gwiazdy SN 2024ggi w "pobliskiej" galaktyce.

Pod koniec grudnia 2032 r. w powierzchnię Księżyca może uderzyć planetoida 2024 YR4, która niemal dokładnie rok temu podejrzewana była o to, że znajduje się na kursie kolizyjnym z Ziemią. Takie uderzenie w Księżyc może mieć jednak swoje konsekwencje dla mieszkańców Ziemi.

Naukowcy z Shenzhen University poinformowali właśnie o odkryciu ośmiu potencjalnych wejść do jaskiń, które mogły powstać wskutek rozpuszczenia skał przez wodę. Jaskinie te znajdują się na Marsie i potencjalnie mogą być interesujące dla poszukiwaczy dawnego i obecnego życia na Marsie.

– Jesteśmy na bardzo dobrej drodze do realizacji polskiej narodowej misji księżycowej – mówi w rozmowie z WP prof. Grzegorz Wrochna. Były szef POLSA, obecnie dyrektor Creotech Instruments, podkreśla, że Polska wyrasta dziś na jednego z liderów bezpieczeństwa kosmicznego w Europie, a krajowe firmy zdobywają kontrakty na całe systemy satelitarne.

W chińskiej prowincji Guangdong naukowcy odkryli najlepiej zachowany i zdecydowanie największy znany krater uderzeniowy, który powstał w epoce holocenu. Teraz struktura ta została opisana przez zespół badaczy z Szanghaju i Kantonu. Skąd się wziął krater Jinlin?

Astronomowie z Europejskiej Agencji Kosmicznej w końcu tego dokonali. Po raz pierwszy w historii udało się zaobserwować koronalny wyrzut masy (CME) na gwieździe innej niż Słońce. Co więcej, była to tak silna erupcja, że mogłaby całkowicie zerwać atmosfery z pobliskich planet.

Naukowcy z węgierskiego ośrodka HUN-REN sugerują, że księżyce planet pozbawionych gwiazdy mogą przez miliardy lat utrzymywać energię niezbędną do powstania życia. Ich eliptyczne orbity wokół planet macierzystych mogą być tutaj kluczowe.

Od wielu lat Enceladus, mały lodowy księżyc Saturna rozbudza wyobraźnię naukowców i miłośników poszukiwania życia w Układzie Słonecznym. Ponowna analiza danych zebranych przez sondę Cassini w trakcie jej kilkunastoletniej misji wskazuje, że to naprawdę może być fascynujący glob. Co zatem odkryto?

Jak dotąd ludzkość odkryła w Układzie Słonecznym trzy obiekty pochodzące z przestrzeni międzygwiezdnej. Oznacza to jednak, że na przestrzeni historii Słońca i jego planet było ich tu znacznie więcej. Czy jakieś miejsca na Ziemi są bardziej narażone na uderzenia takich obiektów?

Indyjska agencja kosmiczna ISRO poinformowała o zakończeniu testów systemu spadochronów kosmicznej kapsuły załogowej Gaganyaan. Zanim się obejrzymy, Indie same będą wysyłać swoich astronautów w przestrzeń kosmiczną.

Europejska sonda marsjańska Trace Gas Orbiter uchwyciła na jednym ze zdjęć powierzchni Marsa nietypowy widok. Na zdjęciu przedstawiającym zbocze Apollinaris Mons widoczne są ciemne smugi, wyglądające jak „kod kreskowy”. ESA wyjaśnia, że to ślady lawiny wywołanej wstrząsem po uderzeniu meteoroidu.

Astronomowie prowadzący obserwacje za pomocą radioteleskopu MeerKAT zarejestrowali pierwszy sygnał radiowy pochodzący z komety międzygwiezdnej 3I/ATLAS. To już jedna z ostatnich okazji do prowadzenia nasłuchu obiektu, który zmierza już ku gwiazdom po wizycie w Układzie Słonecznym.

Już w ubiegłym tygodniu Słońce dało o sobie znać w zaskakujący sposób. W ciągu trzech dni dwukrotnie doszło na nim do rozbłysków najsilniejszej klasy X. Mimo tego, nikt nie spodziewał się chyba tego, że nasza gwiazda może nas w tym roku jeszcze zaskoczyć.

Supernowe typu Ia od dekad stosowane są jako tzw. świece standardowe, które pozwalają precyzyjnie mierzyć odległości, a także tworzyć mapy tempa rozszerzania się wszechświata. Najnowsze badania wskazują jednak, że te pozornie jednorodne eksplozje wcale nie są takie wiarygodne.

Naukowcy wysnuli teorię, że koniec wszechświata nastąpi po Wielkim Kolapsie. Zgodnie z ich najnowszą tezą stała kosmologiczna może wcale nie być stałą wartością.

Japońscy naukowcy dokonali czegoś naprawdę ekscytującego. Jak bowiem można nazwać precyzyjny pomiar temperatury wszechświata siedem miliardów lat temu? Dzięki temu wiemy już, że kiedyś we Wszechświecie było znacznie cieplej.