Do trzech razy sztuka? Włosi ponownie wskrzeszają nietuzinkowy projekt

Masowe wykorzystanie dronów w Ukrainie sprawiło, że wszystkie państwa świata pracują nad różnego rodzaju środkami obrony. Ciekawą koncepcję przywrócili do życia włosi w postaci systemu Hystrix 76 ADS, który mógłby w przyszłości być przydatnym dodatkiem dla polskich baterii SAN.

Jak podaje portal European Defense Review Włosi planują podobną warstwową koncepcję obrony przeciwlotniczej Michelangelo Dome, której dolne piętro będą stanowić systemy przeciwlotnicze Hystrix 40 kal. 40 mm oparte o morskie armaty automatyczne Merlin 40 mm montowane na kołowych transporterach VBM NG 8x8 oraz Hystrix 76 ADS oparte o morską armatę OTO 76/62 mm Super Rapido.

Jest to kolejne wskrzeszenie idei jej wykorzystania ns lądzie po zarzuconym programie OTOMATIC z lat 80. XX wieku, w którym wieża z armatą 76 mm została zamontowana na podwoziu czołgu oraz po podobnym prototypie DCRACO z 2014 roku, kiedy to w charakterze nośnika wykorzystano podwozie niszczyciela czołgów Centauro.

Włosi zdołali jeszcze zmniejszyć wymiary wieży z 76 mm armatą, przez co ta w trzeciej wersji ma się wedle producenta mieścić w standardowym kontenerze morskim 10ft co sprawia, że wieża nie może mieć więcej niż 2,4 m wysokości i 3 m długości.

Warto zaznaczyć, że jest to zbliżony wynik do np. polskiej wieży systemu OSU-35K z armatą kal. 35 mm pokazywanej m.in. na Jelczu przy wykorzystaniu armaty o znacznie lepszych parametrach.

Włoski system jest w pełni zdalnie sterowany, a dane celownicze są pozyskiwane z zewnętrznych radarów lub głowic optoelektronicznych. Warto też zaznaczyć, że Hystrix 76 ADS to demonstrator powstały ze środków własnych koncernu Leonardo, a jego finalna wersja w przypadku wprowadzenia do służby może się jeszcze zmienić.

Sercem systemu jest wieża z elewacją w zakresie -5/+85 stopni z armatą automatyczną kal. 76 mm w dwóch wersjach: ciężkiej oraz lekkiej. Pierwsza ma charakteryzować się szybkostrzelnością do 120 strz./min zasilaniem z dwóch 36-nabojowych magazynów co skutkuje masą systemu rzędu 7 ton bez amunicji. Z kolei drugi wariant o masie całościowej 4 ton bez amunicji ma być wyposażony w odchudzoną armatę o ograniczonej szybkostrzelności do 100 strz./min z mniejszym zapasem amunicji.

Włosi informują, że tak samo jak w wersji morskiej możliwe jest wykorzystanie wielu rodzajów amunicji, ale do obrony przeciwlotniczej i antydronowej najlepiej nadają się trzy typy. Pierwszym typem jest HE-PF-IM6-OES wzbogacony o programowany zapalnik 3AP detonujący pocisk po określonym czasie, drugim jest HE-MOMA1 (Multirole OTO Munition) z zapalnikiem zbliżeniowym, a trzecim kierowana amunicja DART (Driven Ammunition Reduced Time of Flight).

Amunicja DART zawiera kierowany pocisk z ładunkiem wolframowych strzałek, które rozdzielają się przed celem i niszczą go energią kinetyczną. Zasięg tego typu amunicji ma przekraczać osiem kilometrów i nadaje się ona do zwalczania nawet tak trudnych celów jak lecące z prędkością Mach 2,7 (900 m/s) ponaddźwiękowe pociski przeciwokrętowe.

Jednocześnie prowadzone są prace nad przeciwdronowymi wersjami podkalibrowej amunicji Vulcano 76, której pociski mają być wyposażone w głowicę naprowadzającą się na źródło ciepła bądź na odbitą wiązkę lasera. Bardzo możliwe, że zasięg skuteczny może przekraczać 10 kilometrów.

Z kolei do zwalczania dronów takich jak np. Shahed wystarczy standardowa amunicja przeciwlotnicza, która z powodzeniem była wykorzystywana do strącania dronów Huti nad Morzem Czerwonym. W ich przypadku koszt zestrzelenia może być nawet niższy od rakiet APKWS.

Kolejnym plusem jest także unifikacja amunicji z marynarką wojenną, ponieważ w zasadzie każdy większy okręt wojenny państw NATO jest wyposażony w przynajmniej jedną armatę morską 76/62 Super Rapido (SR). Istnieje też możliwość wykorzystania tych systemów w charakterze artylerii, ponieważ przy zastosowaniu kierowanych pocisków Vulcano 76 zasięg rażenia może dochodzić do 40 km.