wiatr słoneczny

Dzięki miniaturowemu instrumentowi MAGIC, czas ostrzeżeń o zbliżających się burzach słonecznych może wydłużyć się z obecnych 15 minut do nawet 3 godzin. Rozwiązanie opracowane w Wielkiej Brytanii wejdzie w skład unijnej misji HENON, której start zaplanowano na 2027 r.

Według dostępnych informacji najnowsze badania NASA obalają dotychczasowe przekonania na temat granic wpływu burz słonecznych na Ziemię, sugerując, że ich skutki mogą być znacznie poważniejsze, niż sądzono.

Aktywność Słońca rośnie mocniej, niż wcześniej przewidywali badacze z NASA i NOAA ze Stanów Zjednoczonych. Jak opisuje ScienceAlert, obecny 25. cykl słoneczny okazał się wyraźnie silniejszy od prognoz, a analiza danych wskazuje, że wzrost mógł zacząć się już w 2008 r.

Naukowcy przewidują, że sonda New Horizons może osiągnąć granicę Układu Słonecznego – tzw. szok końcowy heliosfery – pomiędzy 2029 a 2040 r. Misja wzbudza zainteresowanie, bo pozwoli na zebranie unikalnych danych o krańcach naszego kosmicznego sąsiedztwa.

Według dostępnych informacji najnowsze badania na podstawie misji New Horizons wyjaśniają, dlaczego wiatr słoneczny traci prędkość na obrzeżach Układu Słonecznego, zbliżając się do styku z przestrzenią międzygwiezdną.

Sonda Parker Solar Probe już po raz 28. zbliżyła się do Słońca, osiągając rekordową odległość 6,1 mln km od jego powierzchni. Dostarcza ona bezpośrednich danych o aktywności naszej gwiazdy, które mają kluczowe znaczenie dla ochrony technologii i ludzi na Ziemi.

Po kilku miesiącach problemów technicznych europejska misja Proba-3 wraca do regularnych badań naukowych. Koronograf oraz główny instrument naukowy ponownie są w pełni sprawne, a naukowcy znów mogą analizować dane dotyczące aktywności słonecznej.

NASA oraz amerykańskie Siły Kosmiczne rozpoczynają misję STORIE, której celem jest ustalenie pochodzenia prądu pierścieniowego oplatającego Ziemię. Projekt ma istotne znaczenie dla ochrony satelitów oraz infrastruktury energetycznej przed skutkami burz kosmicznych.

Najnowsze dane z misji Proba-3 realizowanej przez Europejską Agencję Kosmiczną wskazują na to, że struktury wiatru słonecznego poruszają się w koronie naszej gwiazdy dziennej znacznie szybciej, niż sądzili naukowcy.

Sonda Parker Solar Probe już po raz dwudziesty siódmy przeleciała ekstremalnie blisko Słońca. Tak blisko naszej gwiazdy nie była jeszcze żadna sonda kosmiczna. W trakcie przelotu jej instrumenty zebrały unikalne dane naukowe.

Dzięki danym z sondy Parker Solar Probe naukowcy coraz lepiej rozumieją, jak wiatr słoneczny nabiera energii i przyspieszenia. Procesy te wpływają na wszystkie planety Układu Słonecznego.

Najnowsze badania, oparte na analizie danych zebranych przez sondę Voyager 2, mogą wyjaśnić, dlaczego pasy radiacyjne Urana były w 1986 r. znacznie silniejsze niż przypuszczano.

Sonda Parker Solar Probe badająca od lat Słońce z bliska zarejestrowała moment, w którym część materii słonecznej wykonuje nagły zwrot i powraca na Słońce. To wyjątkowa obserwacja procesu recyklingu pola magnetycznego gwiazdy.

Międzynarodowy zespół naukowców dokonał przełomu w badaniach Słońca, tworząc najbardziej szczegółowe jak dotąd mapy powierzchni Alfvéna. Jest to kluczowy obszar w atmosferze gwiazdy, który wpływa na rozchodzenie się wiatru słonecznego i zjawiska kosmicznej pogody.

Ziemia z przestrzeni kosmicznej wygląda jak błękitna kula otoczona delikatną, cienką warstwą atmosfery. W rzeczywistości naszą planetę charakteryzuje jeszcze jeden równie istotny komponent, którego nie sposób zobaczyć na zdjęciach w zakresie widzialnym. Mowa tu o długim ogonie magnetycznym.

Noc z soboty na niedzielę przyniosła niesamowite widowisko świetlne – zorza polarna była widoczna także w Polsce i to niemal przez całą noc. Zjawisko to było rezultatem koronalnego wyrzutu masy, który dotarł do Ziemi wolniej niż oczekiwano.

Jedną z podstawowych cech komet jest ich nieprzewidywalność. Nigdy nie wiadomo, na którym etapie swojej wizyty w wewnętrznej części Układu Słonecznego kometa stanie się najjaśniejsza, ani czy faktycznie będzie widoczna z Ziemi gołym okiem. Czasami nawet jej warkocz potrafi zaskoczyć.

Nie byłoby życia na Ziemi, gdyby nasza planeta nie posiadała własnej magnetosfery. To ona skutecznie chroni nas przed szkodliwym wpływem wiatru słonecznego, czyli stałego strumienia naładowanych elektrycznie cząstek. Okazuje się jednak, że o magnetosferze własnej planety nie wiemy wszystkiego.

We wtorek 24 grudnia 2024 r. sonda NASA Parker Solar Probe dokonała czegoś bezprecedensowego. Jako pierwszy pojazd z Ziemi zbliżyła się na około 6 mln km do Słońca, mknąc jednocześnie przez otaczającą je koronę z prędkością 192 km/s. Ten sukces nie każdy dziś doceni, ale przyszłe pokolenia zrozumieją jego wartość.

Burza słoneczna może być cieplejsza, niż oczekiwano. Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu Wisconsin-Madison rzucają nowe światło na zagadnienia dotyczące temperatury wiatru słonecznego. - Gdy dociera do Ziemi, jest 10 razy cieplejszy - twierdzą fizycy.

Nadchodzi burza słoneczna, która spowoduje poważne zakłócenia. W międzyczasie naukowcy starają się zbadać wiatr słoneczny, symulując go na Ziemi. Skoro o Ziemi mowa - jądro naszej planety jednak przecieka. Jeśli masz urządzenie marki GOCLEVER, szykuj się na problemy z naprawą.

Słońce kojarzy się z latem, plażą i wakacjami. W rzeczywistości to kula materii o temperaturze przekraczającej 5,5 tys. stopni Celsiusza, plująca naładowanymi cząsteczkami na cały Układ Słoneczny. Jak zbadać to piekło?

Kilka dni temu na Słońcu miał miejsce potężny wybuch. Spowodował on koronalny wyrzut masy, a wraz z nim ogromną ilość plazmy i promieniowania elektromagnetycznego. Może doprowadzić do utrudnień w korzystaniu z elektroniki.