Pociski Hellfire w nowej roli. W tym zastosowaniu zaskakują

W Ukrainie dostrzeżono amerykański łazik V2X Tempest przystosowany do wykrywania i zwalczania dronów za pomocą pocisków AGM-114 Hellfire. Łazik ma na dachu zamontowany radar AN/APG-78 "Longbow" zapożyczony ze śmigłowca AH-64 Apache oraz jakiś inny system.

Najpewniej będzie to jakiś system walki elektronicznej, który ma pasywnie wykrywać drony Rosjan po ich sygnałach elektromagnetycznych. Jest to bardzo ważne, ponieważ emisje radaru można wykryć i zlokalizować przy zastosowaniu odpowiedniego sprzętu. Z tego względu radar powinien być używany możliwie krótko do uzyskiwania np. danych celowniczych niezbędnych do zestrzelenia obiektu.

To jest dokonywane przez parę pocisków AGM-114 Hellfire przenoszonych na łaziku V2X Tempest. Pociski Hellfire nadają się do zwalczania wolno poruszających cię celów latających, a w razie natknięcia się na pojazd opancerzony Ukraińcy w łaziku nie są bezbronni.

Ukraińcy wykorzystują łaziki typu buggy już od 2022 roku, ponieważ pozwalają one dojechać w zasadzie wszędzie nawet po błotnistych bezdrożach, czego nie można powiedzieć o większości innych platform kołowych. Minusem jest kwestia braku osłony balistycznej co w dobie masowego zastosowania dronów FPV i artylerii jest bardzo niebezpieczne.

Podobnie też czynią Rosjanie, którzy masowo wykorzystują motocyklistów szturmowych i różnego rodzaju inne pojazdy próbując jak najszybciej dotrzeć z miejsca A do B. Jednakże warto zaznaczyć, że używanie takich pojazdów do szturmów przez Rosjan jest całkowicie czymś innym, niż używanie łazików do patrolowania względnie bezpiecznego zaplecza tak jak robią to Ukraińcy.

Obecnie produkowane pociski z rodziny AGM-114 Hellfire charakteryzują się podwójnym systemem naprowadzania opartym o aktywną głowicę radiolokacyjną i o odbitą wiązkę lasera. W zależności od wersji pociski są wyposażone w 9-kilogramowe głowice bojowe w wersjach przeciwpancernej, termobarycznej, i odłamkowo-burzącej. Najpewniej w przypadku zastosowania antydronowego wykorzystywane są dwa ostatnie warianty z zapalnikami zbliżeniowymi.

Zasięg pocisków Hellfire zależy od wersji, ponieważ stare odmiany miały około 8 kilometrów, a nowsze 11 kilometrów wobec celów naziemnych. W przypadku zastosowania antydronowego będzie nieco mniej, ale widać dalej wystarczająco skoro strącają Shahedy latające teraz na wysokości rzędu 3-5 kilometrów. Pociski te stanowią skuteczne uzupełnienie dla systemów lufowych, kontrdronów oraz także bardzo mobilnych lądowych wyrzutni rakiet APKWS.