Dystansowały się podczas COVID-19. To ich sprawdzona taktyka

Podczas pandemii COVID-19 stosowaliśmy różne metody izolacji społecznej, które miały pomóc w zatrzymaniu rozprzestrzeniania się choroby. Jak wskazują najnowsze badania wykonane przez naukowców z Uniwersytetu w Bristolu, nie tylko ludzie wykonywali takie czynności.

W najnowszym badaniu opublikowanym w magazynie "Science" Brytyjczycy wykazali, że stworzenia, które stosowały podobne taktyki i również żyją w dużych skupiskach to mrówki.

Zespół z Uniwersytetu w Brystolu wykazał, że mrówki modyfikują architekturę swoich gniazd, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób. Gniazda te miały bardziej rozproszone wejścia i mniej bezpośrednie połączenia między komorami.

– To pierwszy przypadek, gdy zwierzę inne niż człowiek wykazało, że modyfikuje strukturę swojego środowiska, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób – wyjaśnił Luke Leckie, główny autor badania.

Badanie objęło grupy po 180 mrówek w pojemnikach z glebą. Po dobie do każdej grupy dodano 20 zwierząt. Połowa z nich była wystawiona na zarodniki grzybów. Przez sześć dni naukowcy skanowali powstające mrowiska techniką micro-CT, uzyskując trójwymiarowy obraz podziemnych struktur.

Zespół odkrył, że "gniazda wykopane przez grupy mrówek narażonych na działanie patogenów były bardziej modułowe, miały dłuższe trasy przemieszczania się, wejścia były bardziej oddalone od siebie i miały mniej bezpośrednich połączeń między komorami", jak wyjaśnili badacze w oświadczeniu.

– Przewiduje się, że wszystkie te zmiany zmniejszą transmisję patogenów – mówi Leckie. Dodatkowo, według badania, modyfikacje te chronią komory gniazdowe, w których gromadzone są zarówno zapasy żywności, jak i młode mrówki.

Aby przetestować te przewidywania, zespół przeprowadził symulacje rozprzestrzeniania się patogenu w modelach 3D gniazd sześć dni po ekspozycji. Symulacja wykazała, że ​​zmiany architektoniczne grup narażonych na działanie patogenów powinny zmniejszyć rozprzestrzenianie się patogenu.

– Odkryliśmy, że gniazda mrówek narażonych na działanie patogenów faktycznie wzmacniają efekt samoizolacji w ograniczaniu transmisji patogenów – wyjaśnia Leckie.

Wnioski badaczy wskazują na synergię między obroną "budowlaną" i społeczną. Po ekspozycji kolonia buduje gniazdo tak, by ruch był mniej bezpośredni, co wspiera naturalne dystansowanie społeczne wśród mrówek i ogranicza kontakt między kluczowymi komorami.