Święta góra, na którą nie wolno wejść. Od wieków nikt nie próbował

Góra Kajlas, wznosząca się na wysokość 6714 m n.p.m., znajduje się w zachodniej części Tybetu, w pasmach Transhimalajów. Jej wygląd jest dość majestatyczny - ściany tworzą kształt piramidy. U podnóży tego sześciotysięcznika zbiegają się źródła dłuższych rzek w Azji - Indusu i Brahmaputry. Góra jest szczególnie istotna w oczach wyznawców hinduizmu, buddyzmu, dżinizmu i Bön - do której chętnie pielgrzymują. Uznają ją za tajemnicze, duchowe centrum świata i miejsce, które zamieszkują potężne bóstwa.

Choć jej okolice to ponoć jedno z najpiękniejszych miejsc na ziemi i góra Kajlas zajmuje szczególne miejsce w sercach wielu alpinistów, nigdy nie została zdobyta. W latach 80. Rainhold Messner, znany włoski alpinista, himalaista i podróżnik, który jako pierwszy człowiek zdobył Koronę Himalajów i Karakorum - wszystkie czternaście ośmiotysięczników świata, otrzymał od władz chińskich pozwolenie na wspinaczkę. Messner jednak odmówił. Od 2001 r. obowiązuje oficjalny zakaz wspinaczki.

Mnisi z okolicznych świątyń, czuwający nad świętą górą, pilnują, by nikt nie naruszył jej spokoju i nie próbował wejścia na szczyt. Ta nieustanna kontrola budzi wśród zwolenników teorii spiskowych przypuszczenia, że może w ten sposób ukrywane jest tajemnicze miasto. Według legend wewnątrz góry znajduje się Agharta - podziemna metropolia połączona siecią tuneli z kluczowymi energetycznymi miejscami na Ziemi.

Liczne legendy opisują Kajlas jako odzwierciedlenie legendarnej góry Meru, uznawanej za centrum wszechświata. Niektórzy twierdzą, że pod śnieżnymi szczytami kryje się piramidalna struktura podobna do tych z Egiptu. Hinduizm postrzega ją jako siedzibę boga Śiwy, buddyści jako oś świata (Meru), podczas gdy dla dżinistów jest miejscem osiągnięcia wyzwolenia (moksza) przez Adinathę. W religii Bön to punkt, z którego nauczyciel Shenrab Miwo odkrył świat.

Pielgrzymi nie zdobywają szczytu, lecz przemierzają trasę wokół góry. Taka podróż, trwająca 56 km, dla wielu jest świętą drogą lub drogą duchowego oświecenia nieprzeznaczoną dla każdego. Taki 56-kilometrowy marsz może trwać ponad tydzień. Choć mnisi twierdzą, że można to zrobić w dzień, dla przeciętnego człowieka to wielkie wyzwanie. Dla mieszkańców Tybetu, naturalnie zaadaptowanych do życia na takiej wysokości, to możliwe - potrafią oni przemierzyć dziennie 50 kilometrów, niosąc ciężary do 70 kilogramów.

Trasa wokół Góry Kajlas oferuje malownicze widoki na najwyższe szczyty, lodowce i nietknięte miejsca kultu. Start i zakończenie tej pielgrzymki mają miejsce w miasteczku Darchen, zbierającym setki pielgrzymów pragnących duchowego oświecenia.

Wędrówka tymi ścieżkami, pełna wymagających odcinków jak przełęcz Drolma, mimo trudności, przynosi niezwykłą radość i satysfakcję. Wszystko to w otoczeniu nieskazitelnego piękna Tybetu.