Co ciekawe, Uniwersytetowi Harvarda cały czas udaje się pozostawać poza "czarną listą" organizacji. Powodem takiego zachwowania RIAA jest z pewnością obawa przed ostrą reakcję dwóch profesorów prawa z tegoż uniwersytetu, którzy już wcześniej ostudzili trochę zapał organizacji w tępieniu "piractwa", proponując jej przedstawicielom aby... spadali - http://cyber.law.harvard.edu/home/filter?wid=379&func=viewsubmission&sid=2802.
Obecnie strategia "ciemiężyciela piratów" polega na wysyłaniu do władz uczelni pism z adresami IP komputerów, z których rzekomo wymieniano pliki. Według RIAA, to uczelnia powinna dostarczyć owe listy zainteresowanym ( czytaj "oskarżonym" ) osobom. Problem polega na tym, że jakakolwiek odpowiedź na taki list da natychmiast organizacji szczegółowe dane osobowe delikwenta, a co za tym idzie możliwość podjęcia innych kroków prawnych. W listach tych RIAA proponuje w zamian za zapłatę 3000 dolarów odstąpienie od dalszego ścigania i konsekwencji skierowania sprawy do sądu.
Absurdalnym jest fakt, że RIAA próbuje wykreować osoby udostępniahące pliki w Internecie na przestępców, a faktycznie do samych procesów dochodzi rzadko. Organizacja woli "załatwić sprawę" poza salą sądową, gdyż pewnie obawa się spraw takich jak na przykład wytoczona przeciw Debbie Foster, w której została zmuszona do pokrycia kosztów poniesionych przez niesłusznie oskarżoną na swoją obronę ( więcej w artykule "RIAA: kolejna sądowa porażka - http://www.idg.pl/news/117726/riaa..kolejna.sadowa.porazka.html" ).
Więcej informacji na ten temat można znaleźć w wątku "RIAA na wojennej ścieżce - http://www.idg.pl/watek/23.html", czy też w serwisie internetowym p2pnet - http://www.p2pnet.net/categories/riaa.
