Wystarczy 0,1 g, by zabić. Izrael używa tej broni na cywilach

HRW informuje, że 3 marca 2026 r. izraelska armia miała użyć amunicji artyleryjskiej z białym fosforem nad domami w Yohmor. Organizacja zweryfikowała siedem zdjęć pokazujących wybuchy w powietrzu białego fosforu nad częścią mieszkalną. W wyniku uderzenia co najmniej w dwóch domach wybuchnąć miały pożary.

Nie jest to pierwszy przypadek użycia tej broni przez armię Izraela. Z białego fosforu korzysta również armia rosyjska.

HRW ustaliła również geolokalizację jednego ze zdjęć opublikowanego przez libańskie media. Zdjęcie przedstawiało co najmniej dwa pociski artyleryjskie z białym fosforem. Pociski miały eksplodować nad dzielnicą mieszkalną. Kształt powstałej chmury dymu odpowiadał charakterystycznemu kształtowi powstającemu w wyniku działania ładunku wyrzutowego i rozrywającego. Izrael miał korzystać z pocisków artyleryjskich serii M852 kalibru 155 mm.

Izraelska armia wzywała mieszkańców terenów na południe od rzeki Litani, ok. 30 km od granicy, do opuszczenia domów. Według władz Libanu w izraelskich atakach zginęły co najmniej 394 osoby, a ponad pół miliona ludzi zarejestrowano jako przesiedlonych.

Biały fosfor to najaktywniejsza odmiana alotropowa tego pierwiastka. Dawka śmiertelna dla człowieka wynosi ok. 0,1 g. Sam biały fosfor ulega samozapłonowi po kontakcie z tlenem.

Temperatura spalania białego fosforu wynosi ok. 1 tys. stopni Celsjusza. Płonących fragmentów nie da się ugasić wodą. Jedynym sposobem jest odcięcie dostępu do tlenu, co jest szczególnie problematyczne, gdy biały fosfor wejdzie w kontakt ze skórą człowieka. Najczęściej jedyną opcją ratunku jest wycięcie części ciała z palącą się substancją. W przypadku pozostawienia oparzonego obszaru, kontakt z tlenem może wywołać samozapłon.

Toksyczny jest również sam wydzielający się dym. Zawiera on żrący gaz dekatlenek tetrafosforu (P4O10). Oparzenia białym fosforem wiążą się z ryzykiem śmierci na skutek wchłaniania przez organizm trujących gazów. W efekcie wyniszczone zostają płuca, nerki i serce ofiar.