"To zdjęcie będzie symbolem". Nietypowa egzekucja naukowca w Iranie
Izraelskie lotnictwo przeprowadziło ataki na kluczowe cele na terenie Iranu. Do tej kategorii zaliczono m.in. mieszkania zajmowane przez irańskich fizyków jądrowych. Do eliminacji niektórych z nich Izrael wykorzystał lotniczą broń kierowaną.
Efekty ataku lotnictwa IAF na dom irańskiego fizyka jądrowego.
Zdjęcie opublikowane m.in. przez Jarosława Wolskiego wskazuje na wykorzystanie skrzydlatej broni precyzyjnej do eliminacji irańskiego fizyka jądrowego. "To zdjęcie będzie symbolem operacji Izraela. [...] Majstersztyk wywiadu i IAF" - skomentował analityk.
Jakieś broni użyto? Mogła to być bomba szybująca GBU-39B SDB, ale ograniczone zniszczenia oraz punktowa precyzja trafienia pozwalają przypuszczać, że być może użyto czegoś innego. Najbardziej prawdopodobną opcją jest miniaturowy pocisk manewrujący Delilah przenoszony m.in. przez samoloty F-16.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Bomby GBU-39B SDB — miniturowa bomba lotnicza z USA
Bomby GBU-39B Small Diameter Bomb (SDB) wprowadzone do Sił Powietrznych USA w 2006 roku to miniaturowe bomby o masie 122 kg, z czego głowica bojowa waży 93 kg. Jest ona zdolna przebić do 90 cm zbrojonego betonu i eksplodować przy uderzeniu albo w powietrzu.
Dzięki rozkładanym skrzydłom, bomby SDB mogą atakować cele oddalone nawet o 111 km, pod warunkiem zrzutu z dużej wysokości. Zasięg ten jest znacznie mniejszy, gdy zrzut następuje z niskiego pułapu. Z kolei naprowadzanie jest realizowane przez kombinację nawigacji GPS i INS zapewniającej precyzję trafienia do około 3 metrów.
Delilah — miniaturowy pocisk manewrujący z Izraela
Pociski manewrujące Delilah, które weszły do użytku w 1994 roku to natomiast lekkie pociski skrzydlate (z silnikiem turboodrzutowym) o masie 185 kilogramów zdolne razić cele na dystansie 250 kilometrów. Charakteryzują się one dość małą 30-kilogramową głowicą bojową idealnie nadającą się do atakowania celów w sytuacji kiedy potrzebna jest minimalizacja strat podocznych.
Pomaga w tym precyzja trafienia wynosząca poniżej 1 metra dzięki systemowi naprowadzania opartemu nie tylko na połączeniu nawigacji GPS i INS, ale także głowicy optoelektronicznej z sensorem IIR (Infrared IR) widzącej termiczny obraz celu. Jest to metoda umożliwiająca atakowanie obiektów z punktową precyzją w każdych warunkach.
