Szwajcarska innowacja antydronowa. Inspirowana rosyjskimi prowizorkami
Podczas targów Enforce Tac 2026 w Norymberdze firma SwissP Defence będąca częścią Beretta Defense Technologies zaprezentowała nową amunicję SHATTER4K do obrony przed dronami. Przedstawiamy czym ona jest.
Masowość dronów na wojnie w Ukrainie spowodowała konieczność opracowania prostych i tanich środków ich zwalczania na różnych poziomach. Najniższym jest ochrona osobista żołnierzy, gdzie pojawia się kilka ciekawych rozwiązań.
W Ukrainie jak i Rosji normą stało się wykorzystanie strzelb gładkolufowych, które przy zastosowaniu specjalnych nabojów pozwalają na zestrzelenie drona nawet na dystansie ponad 100 metrów.
Nie jest to jednak komfortowe rozwiązanie, ponieważ wymaga noszenia przez żołnierza dwóch rodzajów broni, przez co są poszukiwane są inne rozwiązania. Należą do nich np. kontrdrony personalne czy izraelskie moduły SMASH od Smart Shootera pozwalające ze zwykłej broni zwalczać drony na dystansie kilkuset metrów. Wymagają one jednak precyzji, która w przypadku walki z dronami nie jest priorytetem i tutaj pojawiają się specjalne naboje antydronowe będące rozwinięciem rosyjskich improwizacji frontowych.
Szwajcarka amunicja antydronowa
Firma SwissP Defence zaprezentowała naboje SHATTER4K są przystosowane do działania w każdej broni kal. 5,56×45 mm NATO i 7,62×51 mm NATO. Zawierają one pociski, które po opuszczeniu lufy mają się rozpadać na cztery odłamki zwiększające szansę trafienia drona.
Te najpewniej podobnie jak w przypadku amerykańskiego rozwiązania od Unlimited Ammo będą dysponować zasięgiem skutecznym nawet 100 m, ale wszystko zależy od charakterystyki użytego materiału i jego uformowania.
Ten nie został wspomniany, ale najpewniej jak u konkurentów będzie to wolfram ze względu na swoją o 70 proc. większą od ołowiu gęstość i twardość zapewniającą skuteczne uszkodzenie obiektów w postaci dronów. Drugą kwestią jest zaprojektowanie pocisku tak, aby rozpadł się dopiero po opuszczeniu lufy. Jednakże nowoczesna metalurgia pozwala na dość precyzyjny opóźniony rozpad np. spieków wolframu już poza urządzeniem wylotowym.