Rosjanin strzelił do miny przeciwpancernej. To nie mogło się udać

Na poniższym nagraniu wykonanym w obwodzie donieckim widać dwójkę rosyjskich żołnierzy, z których jeden strzela do miny przypominającej przeciwpancerną TM-62, a drugi go nagrywa. Widać, że parę sekund po oddaniu strzału mina eksploduje z dużą siłą, a fala uderzeniowa odrzuca osobę nagrywającą do tyłu.

Jego towarzysz schowany za wrakiem czołu mógł mieć trochę więcej szczęścia, ale nagranie urywa się chwilę po eksplozji. Można zakładać, że Rosjanie poza efektem fali uderzeniowej mogli oberwać też odłamkami powstałymi w wyniku rozerwania obudowy miny.

Miny TM-62 to rozwiązanie z czasów ZSRR, które charakteryzuje się prostotą i skutecznością. W stalowej obudowie o średnicy 320 mm i wysokości 88 mm znajduje się 7 kg trotylu. Detonacja następuje za pomocą zapalnika naciskowego MWCz-62, który w zależności od roku produkcji wymaga nacisku od 200 kg do 500 kg.

Miny te były produkowane na masową skalę, a zarówno Ukraińcy, jak i Rosjanie rozstawili ich miliony wzdłuż linii frontu. Są to klasyczne miny, które pierwotnie były przeznaczone do ręcznego ustawiania przez żołnierzy, ale obecnie popularne stały się roboty minujące bądź zrzuty min z dronów. Bywały też przypadki przerabiania ich na bomby o dużej sile rażenia.

Detonacja min za pomocą broni palnej ma miejsce, ale zazwyczaj z odległości 100 m lub więcej. Zwykłe karabinki, szczególnie w przypadku nowych min, będą nieskuteczne, nawet jeśli przebiją obudowę, ze względu na zbyt małą energię pocisku. Dzieje się tak, ponieważ obecnie stosowane ładunki wybuchowe są dużo bardziej stabilne i bezpieczne w obchodzeniu się z nimi do czasu wkręcenia detonatora.

Przykładowo w US Army jedną z metod technik radzenia sobie z niewybuchami są wielkokalibrowe karabiny antysprzętowe pokroju Barretta M107 kal. 12,7x99 mm NATO / .50 BMG. Energia wylotowa pocisków w ich przypadku wynosi około 18 tys. J, przez co mogą bez problemu zdetonować pociski artyleryjskie czy miny z kilkuset metrów.