plamy słoneczne

Marzec 2026 r. może być najlepszą okazją od niemal dekady, by zobaczyć zorzę polarną. Unikalne połączenie efektu równonocy i wysokiej aktywności słonecznej znacząco zwiększa szanse na niezwykłe widowisko.

W ostatnich latach heliofizycy oraz miłośnicy obserwacji Słońca mieli naprawdę sporo pracy. Bezustanne rozbłyski, koronalne wyrzuty masy i związane z nimi zorze polarne dawały nam mnóstwo materiału obserwacyjnego. Ten czas się jednak kończy. Plam na Słońcu już nie ma.

Bieguny magnetyczne Słońca oficjalnie się odwróciły. Proces ten - jak zawsze - przebiegał stopniowo i był pełen zawirowań. Teraz Słońce może zacząć swoją wędrówkę ku minimum aktywności słonecznej.

Obserwatoria zauważyły pojawienie się spektakularnej grupy plam słonecznych AR 4294-4296. Jest ona porównywalna rozmiarami do tej, która 150 lat temu była źródłem zdarzenia Carringtona. Eksperci jednak podkreślają jednak, że tym razem nie ma powodów do obaw - gigantyczna burza słoneczna raczej się nie powtórzy.

Takie obserwacje należą do rzadkości. Naukowcom udało się ostatnio zarejestrować na zdjęciu wyjątkowo szczegółowy obraz regionu Słońca, który był źródłem dwóch silnych rozbłysków klasy X. Obserwacje z teleskopu GREGOR na Teneryfie odsłoniły złożone pola magnetyczne i początki zapłonu rozbłysków.

Choć Słońce już kilka miesięcy temu przeszło przez maksimum swojej aktywności, wciąż na jego powierzchni bardzo dużo się dzieje. Naukowcy poinformowali właśnie, że 21 października na niewidocznej z Ziemi stronie Słońca doszło do gigantyczej erupcji i koronalnego wyrzutu masy.

Po trzech tygodniach spokoju Słońce zaskoczyło trzema silnymi rozbłyskami w ciągu jednej doby. Astronomowie obserwują niepokojący rozwój struktur magnetycznych, które mogą prowadzić do jeszcze silniejszych zjawisk.

Ponad 300 lat temu Półwysep Koreański regularnie doświadczał tajemniczego zjawiska "czerwonych oparów". To nic strasznego, ale spisywane przez tysiąc lat kroniki koreańskie podważają nasze oczekiwania względem Słońca.