wyspa wielkanocna

Od lat naukowcy toczą spory o sposób, w jaki posągi znalazły się w konkretnych miejscach na Wyspie Wielkanocnej. Według najnowszych badań, "przeszły" one na swoje miejsca dzięki sprytnym technikom mieszkańców. Amerykańscy archeolodzy opisali swoje wnioski w "Journal of Archaeological Science".

Nowe badania ujawniają, jak mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej przemieszczali gigantyczne posągi moai bez nowoczesnej technologii. Odkrycia archeologów i antropologów rzucają nowe światło na tę zagadkę.

Wyspa Wielkanocna jest przedstawiana jako przykład tego, jak ludzie nadmiernie eksploatując zasoby i niszcząc środowisko doprowadzili do swojego upadku. Jednak nowe badania wywracają tę narrację do góry nogami. Według nich populacja Rapa Nui przed kontaktem z Europejczykami była znacznie mniejsza i jej upadek prawdopodobnie nigdy nie nastąpił.

Mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej opracowali pismo zwane rongorongo. Do naszych czasów zachowało się zaledwie kilkadziesiąt zabytków, na których znajdują się teksty w nim wyryte. Pismo nie zostało do tej pory rozszyfrowane, jego pochodzenie jest również niejasne, ale w nowych badaniach naukowcy ustalili, że rongorongo może być znacznie starsze, niż dotąd uważano.