planetoidy

Zespół astronomów pracujący pod kierownictwem Dmitrija Vavilowa z Uniwersytetu w Waszyngtonie odkrył planetoidę o średnicy 2,53 km, która wykonuje pełny obrót w 4,18 minuty. Obiekt oznaczony numerem 491384 jest największym znanym ciałem wirującym z taką prędkością.

Europejska Agencja Kosmiczna przygotowuje powoli sondę Hera do najtrudniejszego etapu podróży. Statek wykona serię manewrów hamowania, by dopasować prędkość do układu planetoid Didymos i Dimorphos. Po dotarciu do nich sonda zbada skutki uderzenia sondy Dart w Dimorphos.

Przypadkowo odkryta na archiwalnym zdjęciu kometa 28P/Neujmin, pozbawiona otoczki gazowej i pyłowej, pozwoliła astronomom lepiej zrozumieć budowę jądra kometarnego oraz różnice między kometami a planetoidami.

Jakieś 800 mln lat temu w Układzie Słonecznym doszło do uderzenia planetoidy, które mogło wywołać długotrwałą serię uderzeń wtórnych, które z kolei zostawiły ślady na Księżycu, Marsie i Ziemi, a nawet mogły mieć wpływ na losy życia na naszej planecie.

Naukowcy wykazali istotny związek między rozpadem ciała macierzystego planetoidy Eulalia a gwałtownym bombardowaniem obiektów wewnętrznej części Układu Słonecznego około 800 mln lat temu. To wydarzenie mogło znacząco wpłynąć na losy Ziemi i innych planet.

Według doniesień naukowcy analizują scenariusz, w którym część komet oraz planetoid wyrzuconych kiedyś z Układu Słonecznego może powrócić w okolice Słońca. Nowe badania wskazują, że szansa na odnalezienie takich obiektów jest jednak niewielka.

Zespół inżynierów z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) z powodzeniem zaktualizował oprogramowanie sondy Hera znajdującej się 140 mln km od Ziemi. Misja jest teraz przygotowana do rozpoczęcia kluczowej fazy badań planetoid Dimorphos i Didymos tej jesieni.

Według doniesień naukowcy odkryli, że aż 10 proc. kosmicznego pyłu na Ziemi pochodzi z planetoidy, której dotychczas nie udało się zidentyfikować. To przełom w badaniach nad pochodzeniem drobnych meteorytów z kosmosu.

Według ScienceAlert intensywne bombardowanie planetoidami, którego doświadczyła Ziemia w swojej młodości, prawdopodobnie uniemożliwiło stabilne formowanie się pierwszej skorupy kontynentalnej przez setki milionów lat.

W sobotę, 27 czerwca, planetoida 1997 NC1 zbliży się do Ziemi na dystans 6,66 średnich odległości Księżyca od Ziemi. Eksperci podkreślają, że zdarzenie to nie stanowi absolutnie żadnego zagrożenia dla ludzi znajdujących się na Ziemi.

Choć mogłoby się wydawać, że przestrzeń międzyplanetarna jest przede wszystkim pusta, to w rzeczywistości tak nie jest. Już za kilka dni w pobliżu Ziemi przeleci planetoida skatalogowana pod numerem 1997 NC1. Obiekt ten nie znalazł się tak blisko naszej planety od 1600 roku. Po raz kolejny tak blisko nas znajdzie się dopiero w 2133 roku.

Naukowcy z Wielkiej Brytanii przedstawili właśnie propozycję misji REMORA. W ramach misji flota autonomicznych cubesatów miałaby dotrzeć i zbadać z bliska kilka planetoid bliskich Ziemi. To odpowiedź na potrzebę wzmocnienia globalnego systemu ochrony planetarnej.

Wiele wskazuje na to, że naukowcom udało się właśnie opracować zupełnie nową metodę wyznaczania optymalnych tras dla sond kosmicznych, które mają odwiedzić w trakcie jednej misji wiele planetoid. Może się to przełożyć na niższe zużycie paliwa i krótszy czas misji.

Naukowcy opracowali realistyczny model pozyskiwania surowców z planetoid w celu wsparcia kolonizacji Marsa. Nowatorskie podejście zakłada wykorzystanie metali i paliwa wydobywanych w przestrzeni kosmicznej, co może znacząco obniżyć koszty misji międzyplanetarnych.

Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) i Japońska Agencja Kosmiczna (JAXA) zacieśniają współpracę, aby przeprowadzić misję Ramses do planetoidy Apophis, która przeleci w pobliżu Ziemi w 2029 r. To absolutnie wyjątkowa szansa na badania i rozwój metod ochrony Ziemi.

Według analizy opublikowanej w Acta Astronautica, wykorzystanie precyzyjnych parametrów orbitalnych planetoid może znacząco skrócić czas lotów na Marsa nawet o sto dni. To mogłoby znacząco ułatwić realizację pierwszej załogowej misji na Czerwoną Planetę.

Według danych potwierdzonych przez Międzynarodową Unię Astronomiczną, naukowcy odkryli ponad 11 000 nowych planetoid w danych z nowego Obserwatorium Very C. Rubin. To największa jednorazowa seria takich odkryć.

Chińscy naukowcy wybrali planetoidę 2016 WP8 jako nowy cel misji, w ramach której przetestują test metod obrony planety przed planetoidą, która mogłaby znaleźć się na kursie kolizyjnym z naszą planetą. Start misji zaplanowano na grudzień 2027 roku.

Amerykańska firma TransAstra przedstawiła plan przechwycenia planetoidy i przetransportowania jej w otoczenie Ziemi. Przedsięwzięcie ma umożliwić badania i pozyskiwanie surowców z ciał niebieskich w przestrzeni kosmicznej.

Tego jeszcze nie było. Uderzając sondą kosmiczną w powierzchnię planetoidy Dimorphos, ludzkość po raz pierwszy zmieniła orbitę naturalnego ciała niebieskiego wokół Słońca.

Firma Blue Origin, należąca do Jeffa Bezosa, wspólnie z NASA pracuje nad projektem NEO Hunter, który ma chronić Ziemię przed potencjalnie niebezpiecznymi planetoidami.

Z próbek pobranych z asteroidy Ryugu naukowcy wyizolowali komplet pięciu zasad azotowych niezbędnych do budowy RNA i DNA. To już kolejny dowód na to, że planetoidy mogą mieć istotny wkład w powstanie życia na Ziemi, a być może także w innych miejscach we wszechświecie.

W nocy z 12 na 13 marca planetoida o rozmiarach autobusu przeleciała blisko Ziemi. Gdyby nie naukowcy, nawet byśmy tego nie zauważyli.

Najnowsze badania pokazują, że Obserwatorium Very Rubin znacząco zwiększy szanse wykrycia planetoid tuż przed ich uderzeniem w Ziemię. Niewielkie obiekty kosmiczne zbliżające się do naszej planety dotychczas były niezwykle trudne do wykrycia. Teraz jednak to się zmieni.

Naukowcy z Johns Hopkins University przedstawili innowacyjny sposób na określanie masy potencjalnie niebezpiecznych planetoid odkrywanych w przestrzeni kosmicznej. W przyszłości może to zadecydować o naszym losie.