słońce

Międzynarodowy zespół naukowców dokonał przełomu w badaniach Słońca, tworząc najbardziej szczegółowe jak dotąd mapy powierzchni Alfvéna. Jest to kluczowy obszar w atmosferze gwiazdy, który wpływa na rozchodzenie się wiatru słonecznego i zjawiska kosmicznej pogody.

Choć Słońce już minęło okres maksimum aktywności w jedenastoletnim cyklu, to wciąż od czasu do czasu atakuje nas rozbłyskami i koronalnymi wyrzutami masy. Najnowsze badania wskazują jednak, że miliardy lat temu rozbłyski te były znacznie silniejsze.

Kiedy spoglądamy w rozgwieżdżone, ciemne, bezksiężycowe niebo Słońce znajduje się po drugiej stronie naszej planety, niejako za naszymi plecami. Gdy na tym ciemnym niebie szukamy planetoid, to widzimy je jako punkciki świecące odbitym światłem słonecznym. I tu pojawia się poważny problem.

Badacze z Uniwersytetu Hawajskiego odkryli, dlaczego na Słońcu występuje zjawisko deszczu plazmowego. Dotychczas wiedzieliśmy jedynie o jego istnieniu, jednak nie rozumieliśmy w jaki sposób do niego dochodzi. Teraz jednak wszystko się zmieniło.

Amerykańska Krajowa Agencja ds. Oceanów i Atmosfery (NOAA) przygotowuje się do wystrzelenia nowego satelity SWFO-L1, który zastąpi starzejące się sondy monitorujące Słońce. Misja ta jest kluczowa w obliczu rosnącej aktywności słonecznej.

Ówczesne relacje z całego świata wskazywały, że Słońce nagle zmieniło swoją jasnożółtą barwę i stało się niebieskie, fioletowe, a nawet zielone. Naukowcy ustalili, że to jednak erupcja wulkanu przyczyniła się do tego niezwykłego zjawiska w 1831 roku.

Słońce wykazuje niespodziewany wzrost aktywności, co zaskoczyło naukowców z NASA. Nowe dane wskazują na zmiany, które wykraczają poza standardowy 11-letni cykl słoneczny.

Zorze polarne zaskakują swoją intensywnością i zasięgiem. Kluczowe do pojęcia tego, dlaczego tak się dzieje, jest zrozumienie jak działa cykl słoneczny.

Należąca do NASA sonda Parker Solar Probe wykonała zdjęcia Słońca z odległości zaledwie sześciu milionów kilometrów. Nowe fotografie mogą pomóc w rozwiązaniu dwóch zagadek: w jaki sposób korona słoneczna osiąga niezwykle wysoką temperaturę oraz jak powstaje wiatr słoneczny.

Dzięki nachylonej orbicie Solar Orbiter, misja prowadzona przez Europejską Agencję Kosmiczną, jako pierwsza uchwyciła bieguny Słońca spoza płaszczyzny ekliptyki. To unikalne spojrzenie zmieni nasze rozumienie pola magnetycznego Słońca, cyklu słonecznego i pogody kosmicznej.

Sonda Solar Orbiter dostarczyła pierwszego w historii widoku bieguna południowego Słońca. Wszystko dzięki unikalnemu kątowi do obserwacji Słońca spoza płaszczyzny ekliptyki. Według naukowców, obrazy dostarczone przez sondę to początek nowej ery nauki o Słońcu.

Zwiększona aktywność słoneczna niszczy Starlinki należące do SpaceX Elona Muska. Wraz ze wzrostem aktywności gwiazdy rośnie również liczba wchodzących z powrotem do ziemskiej atmosfery kosmicznych śmieci. W 2024 r. nastąpił ogromny wzrost – łącznie pracować przestało ponad 300 satelitów.

Naukowcy zidentyfikowali zaskakująco dużą ilość rzadkiego izotopu helu w ziejącej dziurze na Słońcu w trakcie erupcji. Źródłem był strumień plazmy z krawędzi dziury koronalnej.

Europejska Agencja Kosmiczna opublikowała nagranie, na którym ujawnia, jak wygląda rozbłysk słoneczny. Materiał zarejestrowano w ramach misji Solar Orbiter jeszcze we wrześniu 2024 roku. Przy okazji rozbłysku słonecznego uwalniane są także fale radiowe.

W sobotę, 29 marca dojdzie do częściowego zaćmienia Słońca, które będzie widoczne również dla mieszkańców Polski. To wyjątkowe zjawisko astronomiczne powinno być dobrze widoczne z terenu całego kraju, chociaż stopień zakrycia tarczy słonecznej przez Księżyc będzie różnił się w zależności od regionu i będzie uzależniony od panujących warunków atmosferycznych.

NASA wprowadziła na orbitę nowy teleskop kosmiczny SPHEREx, który ma za zadanie uzupełniać obserwacje Teleskopu Jamesa Webba. Został wystrzelony z bazy Vandenberg w Kalifornii na pokładzie rakiety SpaceX Falcon 9 i rozpoczął już swoją misję. Towarzyszą mu nowe satelity.

We wtorek 24 grudnia 2024 r. sonda NASA Parker Solar Probe dokonała czegoś bezprecedensowego. Jako pierwszy pojazd z Ziemi zbliżyła się na około 6 mln km do Słońca, mknąc jednocześnie przez otaczającą je koronę z prędkością 192 km/s. Ten sukces nie każdy dziś doceni, ale przyszłe pokolenia zrozumieją jego wartość.

Obserwacje tysięcy gwiazd wykazały, że mniej więcej raz na sto lat obiekty podobne do Słońca wytwarzają gigantyczne superrozbłyski, zdolne do wyrządzenia poważnych szkód, tysiące razy silniejsze niż zwykłe rozbłyski słoneczne. To znacznie częściej niż do tej pory sądzono.

Proba-3, pionierska misja Europejskiej Agencji Kosmicznej, mająca na celu zbadanie korony słonecznej i przetestowanie zaawansowanych technologii kosmicznych z sukcesem rozpoczęła się 5 grudnia 2024. Tego dnia z Centrum Kosmicznego Satish Dhawan w Indiach wystartowała rakieta PSLV-XL, która wyniosła misję na eliptyczną orbitę okołoziemską. Eksperci zakładają, że jej instrumenty przez dwa lata będą zbierać cenne dane na temat korony słonecznej. Istotny wkład w misję mieli Polacy.

Naukowcy wykryli krążącą wokół gwiazdy Bernarda egzoplanetę. Gwiazda ta jest najbliższą pojedynczą gwiazdą względem Słońca i znajduje się około sześć lat świetlnych od nas. Co więcej, badacze sugerują, że mogą tam znajdować się jeszcze trzy inne egzoplanety, ale ich istnienie wymaga potwierdzenia.

Centrum Badań Kosmicznych PAN w niedzielę poinformowało o burzy geomagnetycznej, która osiągnęła poziom G4 w pięciostopniowej skali. Rosnąca aktywność Słońca ma związek z tzw. maksimum słonecznym, w które powoli wkraczamy. Helena Ciechowska z Centrum Prognoz Heliogeofizycznych CBK PAN podkreśla: - istnieją duże szanse, że obecne maksimum przyniesie jeszcze trochę kolorowych spektakli na niebie. Warto więc będzie je obserwować.

W ostatnim czasie na Słońcu doszło do trzech potężnych eksplozji. Eksperci odnotowali kilka rozbłysków słonecznych klasy X, a najsilniejszy z nich został sklasyfikowany jako X6.3. Serwis Science Alert zwraca uwagę, że ostatni tak potężny rozbłysk w obecnym cyklu słonecznym pojawił się w 2017 r. Był to rozbłysk klasy X8.2.

Po czteromiesięcznej podróży indyjska sonda Aditya-L1 dotarła do swojego miejsca docelowego w punkcie Lagrange'a 1 skąd będzie mierzyć i obserwować najbardziej zewnętrzne warstwy Słońca.

Ziemia przeszła przez punkt na swojej orbicie, który jest najbliżej Słońca. Ten punkt, znany jako peryhelium, został osiągnięty 3 stycznia o godzinie 1.39 polskiego czasu.

Słońce pożegnało ziemski rok z fajerwerkami. W sylwestrowy wieczór nasza gwiazda macierzysta wyemitowała rozbłysk słoneczny o rekordowej sile. NASA zaklasyfikowało go jako rozbłysk klasy X5 i potwierdza, że towarzyszy mu zjawisko słonecznego tsunami.