USA trafiły irański statek. Okręt wojenny w Zatoce Omańskiej zniszczony

W oficjalnym komunikacie nie wskazano nazwy trafionej korwety. U.S. CENTCOM (United States Central Command, czyli Dowództwo Centralne Stanów Zjednoczonych) użyło określenia "Jamaran-class corvette", odnoszącego się do typu Moudge, bez wskazania konkretnej jednostki.

Trafienie korwety typu Moudge stanowi poważne osłabienie potencjału sił morskich NEDAJA. Marynarka Wojenna Islamskiej Republiki Iranu nie dysponuje dużą liczbą nowoczesnych korwet tej klasy, dlatego każda z nich odgrywa istotną rolę w demonstracji obecności oraz projekcji siły na południowych wodach – w rejonie Zatoki Omańskiej, Morza Arabskiego i północnej części Oceanu Indyjskiego.

Z perspektywy regionalnego bilansu sił zniszczenie jednej korwety nie zmienia zasadniczo przewagi Stanów Zjednoczonych. Amerykańska obecność grup lotniskowcowych pozostaje poza zasięgiem skutecznej odpowiedzi klasycznych sił nawodnych Iranu. Ograniczeniu ulega jednak zdolność Teheranu do prowadzenia operacji eskortowych, demonstracyjnych patroli dalekomorskich oraz budowania wizerunku państwa zdolnego do samodzielnej projekcji siły poza Zatoką Perską.

W wymiarze symbolicznym i politycznym zdarzenie ma większą wagę niż jego czysto taktyczny efekt. Trafienie korwety przy nabrzeżu pokazuje podatność infrastruktury w porcie Chah Bahar na precyzyjne uderzenia i podważa narrację o skutecznej ochronie kluczowych baz morskich. W kontekście wewnętrznym może to zostać odebrane jako osłabienie prestiżu NEDAJA, zwłaszcza, że korwety typu Moudge są przedstawiane przez władze Iranu jako dowód samodzielności krajowego przemysłu okrętowego.

Media podają, że po uderzeniu korweta miała osiąść na mieliźnie i może być możliwa do uratowania. Informacje te nie zostały dotąd oficjalnie potwierdzone.

Warto przypomnieć, że w 2018 roku irańska korweta Damavand (77) tego samego typu uległa katastrofie na Morzu Kaspijskim po zderzeniu z falochronem w porcie Bandar-e Anzali i ostatecznie zatonęła. Utrata kolejnej korwety typu Moudge byłaby największą stratą NEDAJA w ostatnich latach i pierwszym przypadkiem zniszczenia tej klasy okrętu w wyniku bezpośredniego uderzenia przeciwnika.

Korwety typu Moudge budowane są od 2001 roku jako rozwinięcie brytyjskich lekkich fregat typu Alvand (Vosper Mk5). W irańskiej nomenklaturze określane są jako niszczyciele, jednak przy wyporności pełnej około 1500 ton i wymiarach 95 × 11,13 × 3,25 m należy je klasyfikować jako duże korwety lub lekkie fregaty.

W służbie znajdują się korwety operujące na południu kraju: Jamaran (76), Sahand (74) oraz Dena (75), natomiast korweta Deylaman (78) przydzielona jest do Floty Północnej NEDAJA i nie mogła być celem uderzenia w Chah Bahar.

Uzbrojenie korwet typu Moudge obejmuje armatę morską kal. 76/62 mm Fajr-27, osiem przeciwokrętowych pocisków kierowanych CM-300 Qadir, dwie potrójne wyrzutnie torped kal. 324 mm oraz artyleryjski system obrony bezpośredniej Kamand kal. 30 mm, stanowiący lokalną odmianę rosyjskiego zestawu AK-630M. W nowszych korwetach wprowadzono również wielofunkcyjny system radiolokacyjny Eagle Eye (Cheshm Oghab), pracujący w paśmie E/F.

Port Chah Bahar położony jest nad Morzem Arabskim, w bezpośrednim sąsiedztwie Zatoki Omańskiej. Region ten znajduje się w rejonie odpowiedzialności U.S. CENTCOM i stanowi kluczowy punkt operacyjny południowej floty NEDAJA.

Zniszczenie korwety przy nabrzeżu sugeruje precyzyjne uderzenie wymierzone w cel znajdujący się bezpośrednio w porcie. Okręt pozostający w postoju ma istotnie ograniczoną zdolność manewru, a jego systemy obrony przeciwlotniczej nie funkcjonują w pełnej konfiguracji bojowej. W warunkach portowych załoga znajduje się zwykle w obniżonym stanie gotowości, część systemów może być wyłączona, a pole obserwacji i ostrzału ograniczone zabudową infrastruktury nabrzeżnej.

W takim układzie najbardziej prawdopodobne jest uderzenie z powietrza przeprowadzone przez siły amerykańskie operujące w rejonie odpowiedzialności U.S. CENTCOM. Oficjalny komunikat nie precyzuje użytego środka rażenia, można jednak zakładać, że zastosowano uzbrojenie precyzyjne, pozwalające na skuteczne trafienie celu znajdującego się przy nabrzeżu. Brak szczegółowych danych nie pozwala na jednoznaczne wskazanie platformy ani rodzaju użytego pocisku.

Jest to pierwszy od czasu operacji Praying Mantis w 1988 roku przypadek bezpośredniego uderzenia sił USA w irański okręt wojenny. Oznacza to przełamanie dotychczasowej praktyki ograniczania działań do celów lądowych oraz infrastruktury wojskowej Iranu w regionie.

W części przekazów medialnych pojawiły się również informacje o możliwym zniszczeniu irańskiego okrętu podwodnego projektu 877EKM, znanego jako typ Kilo. Na obecnym etapie brak jednak jakichkolwiek wiarygodnych dowodów potwierdzających tę tezę – zarówno w oficjalnych komunikatach, jak i w dostępnych materiałach satelitarnych. Doniesienia te należy więc traktować z dużą ostrożnością.

Ewentualna utrata okrętu podwodnego miałaby zdecydowanie poważniejsze konsekwencje operacyjne niż zniszczenie korwety typu Moudge. Irańska flota podwodna opiera się na zaledwie trzech jednostkach projektu 877EKM, które stanowią najważniejszy element odstraszania morskiego w rejonie Zatoki Omańskiej i Cieśniny Ormuz. Ich zdolność do skrytego operowania i potencjalnego zagrożenia dla żeglugi oraz zespołów okrętów przeciwnika ma dla Teheranu znaczenie strategiczne. Utrata choćby jednego z tych okrętów oznaczałaby istotne osłabienie potencjału bojowego Iranu na południowym teatrze działań tego regionu.

Uderzenie w korwetę typu Moudge w porcie Chah Bahar stanowi bezpośrednie oddziaływanie na klasyczne siły nawodne NEDAJA. Do tej pory działania USA obejmowały przede wszystkim cele lądowe oraz infrastrukturę wojskową. Oznacza to rozszerzenie działań bojowych na morski komponent sił zbrojnych Iranu.

Artykuł: Zatoka Omańska: amerykańskie uderzenie w korwetę typu Moudge - pochodzi z serwisu Portal Stoczniowy.