Dostosowują sprzęt do walk. Ekspert: utrzymanie staje się sztuką

Ukraińska armia, mimo ograniczonych zasobów, z powodzeniem modernizuje swoje radzieckie samoloty, takie jak Su-24, Su-27 i MiG-29. Dzięki inżynierom, te maszyny z czasów zimnej wojny stają się platformami dla nowoczesnej broni. Ekspert Anatolij Chrapczyński podkreśla, że to prawdziwe wyzwanie, ale Ukraina skutecznie integruje te samoloty z nowoczesnym uzbrojeniem.

Chrapczyński wspomina m.in. o Su-24, o których mówi, że zostały przystosowane do przenoszenia brytyjskich rakiet Storm Shadow i francuskich SCALP, co zwiększa ich zdolność do atakowania celów na dużą odległość. Z kolei MiG-29 i Su-27 mogą teraz przenosić amerykańskie bomby JDAM-ER, co pozwala na precyzyjne uderzenia w tył wroga.

Dodatkowo, Ukraina pracuje nad integracją rakiet AGM-88 HARM, które są zdolne do niszczenia systemów obrony przeciwlotniczej przeciwnika. To otwiera przestrzeń powietrzną dla innych środków ataku. Jednak największym wyzwaniem pozostaje utrzymanie tych maszyn w gotowości bojowej z ograniczonymi zasobami. - Utrzymanie maszyn w gotowości bojowej staje się sztuką - zauważa Chrapczyński.

Chrapczyński zwraca uwagę, że brak części zamiennych i ograniczona liczba fabryk sprawiają, że każdy lot wymaga intensywnej pracy inżynierów. - Niewielu rozumie, że czasami jeden lot to pół dnia pracy inżynierów z całym hangarem części zamiennych - wyjaśnia.

Ekspert podkreśla, że parytet w powietrzu to nie tylko liczba myśliwców, ale cały system, w którym każdy element ma swoje zadanie. Obejmuje to lotnictwo, obronę przeciwlotniczą, systemy walki elektronicznej i drony. Ukraina dąży do stworzenia takiego systemu, co pozwoli na uzyskanie przewagi w powietrzu.

Dzięki wsparciu międzynarodowemu, Ukraina otrzymuje nowoczesne samoloty, takie jak F-16, co znacząco wzmacnia jej potencjał do skutecznej walki w powietrzu. Przekazane do tamtejszej armii F-16AM/BM Fighting Falcon, czyli modele Block 20 MLU (Mid-Life Update), wcześniej były na wyposażeniu sił powietrznych krajów zachodnich, głównie Niderlandów, Danii i Norwegii. F-16AM to wariant jednomiejscowy, natomiast F-16BM to wersja dwumiejscowa, często wykorzystywana do celów szkoleniowych, ale zachowująca pełne możliwości bojowe.

Chociaż te maszyny pochodzą z wcześniejszych generacji F-16, modernizacja MLU sprawiła, że ich zdolności bojowe są porównywalne z późniejszymi wersjami Block 50/52. Zostały one wyposażone w nowoczesną awionikę, systemy łączności zgodne z wymogami NATO, nowoczesne radary dopplerowskie AN/APG-66(V)2 oraz możliwość użycia szerokiego spektrum uzbrojenia precyzyjnego. Wśród tego uzbrojenia znajdują się bomby kierowane JDAM, rakiety AIM-120 AMRAAM oraz AIM-9 Sidewinder.