czarna dziura

Zespół naukowców z Curtin University jako pierwszy precyzyjnie zmierzył prędkość i moc dżetów emitowanych przez słynną czarną dziurę Cygnus X-1. Do odkrycia posłużyła globalna sieć radioteleskopów – poinformowano na łamach Nature Astronomy.

Naukowcy z Uniwersytetu Miami ogłosili, że detektor LIGO mógł zarejestrować ślady pierwotnej czarnej dziury. To potencjalnie przełomowy krok w badaniach początków Wszechświata.

Astronomowie przeoczyli gigantyczną eksplozję w przestrzeni kosmicznej. W wybuchu doszło do uwolnienia energii równej miliardowi słońc. Dopiero teraz udało się dostrzec poświatę po tym zdarzeniu. Jak to jednak możliwe?

Teleskop kosmiczny XRISM zarejestrował niezwykłą aktywność potężnej czarnej dziury w galaktyce IRAS 05189-2524. Wszystko wskazuje na to, że odkrycie to pozwoli naukowcom lepiej zrozumieć wpływ supermasywnych czarnych dziur na ewolucję galaktyk.

Japoński teleskop Super-Kamiokande może wkrótce wykryć neutrina ze starożytnych supernowych, pozwalając naukowcom zrozumieć losy gwiazd sprzed miliardów lat. Mowa tu o eksplozjach, do których doszło zanim jeszcze powstała Ziemia.

Z roku na rok coraz szybciej rośnie nasza wiedza o przestrzeni kosmicznej i znajdujących się w niej obiektach. Nie zmienia to faktu, że bezustannie natrafiamy na obiekty, które wystawiają naszą wiedzę na poważną próbę. Tak jest w przypadku czarnej dziury ID830.

Zespół naukowców z Columbia University analizujący dane z misji NEOWISE, zaobserwował zniknięcie gwiazdy w Galaktyce Andromedy. Według badaczy to rzadko widoczne narodziny czarnej dziury.

Powszechnie przyjmuje się, że w centrum naszej galaktyki znajduje się supermasywna czarna dziura o masie ponad 4 milionów mas Słońca. Najnowsze badania wskazują jednak, że jest jeszcze inna możliwość. W rzeczywistości może to być skupisko ciemnej materii.

Badacze zidentyfikowali obiekt, który może być pulsarem krążącym bardzo blisko supermasywnej czarnej dziury Sagittarius A* w centrum naszej galatyki, Drogi Mlecznej. Odkrycie to może stanowić okazję do przeprowadzenia testów ogólnej teorii względności.

W 2023 r. naukowcy zarejestrowali niezwykle energetyczne neutrino pochodzące z odległej przestrzeni kosmicznej. Według najnowszego artykułu naukowego, ta fascynująca cząstka mogła pochodzić z eksplozji tzw. pierwotnej czarnej dziury. To może być przełom w astrofizyce.

Takie rzeczy nie zdarzają się codziennie. Potężna gwiazda obserwowana przez astronomów w odległej o ponad 2 miliony lat świetlnych Galaktyce Andromedy... po prostu zniknęła z dnia na dzień. Do dzisiaj nie wiadomo, co się z nią stało.

Obraz uzyskany przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba pozwolił astronomom po raz pierwszy wyjątkowo dokładnie przyjrzeć się obszarowi wokół supermasywnej czarnej dziury w Galaktyce Cyrkla. Odkrycie rzuca nowe światło na naturę pyłowej otoczki tych obiektów.

W świecie nauki nie ma chyba ciekawszych momentów od tych, w których odkrywa się obiekt, którego cechy zupełnie nie pasują do żadnej ze znanych kategorii obiektów. Takim właśnie odkryciem jest unikalny, ciemny obiekt oddalony od nas o 11 mld lat świetlnych.

Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba potwierdził właśnie odkrycie pierwszej uciekającej supermasywnej czarnej dziury, przemierzającej galaktyki „Kosmiczna Sowa” z prędkością ok. 3,5 mln km/h. Nigdy wcześniej takiego obiektu nie udało się odkryć, choć teoretycy od dawna dopuszczali jego istnienie.

Międzynarodowy zespół naukowców kierowany przez astronomów z instytutu SRON zarejestrował w centrum galaktyki NGC 3783 gwałtowny wyrzut gazu z dysku akrecyjnego wokół czarnej dziury. Wyrzucony z dysku strumień gazu osiągnął prędkość rzędu 20 proc. prędkości światła.

Zespół astronomów z Indii, analizując dane radiowe z teleskopu GMRT, zidentyfikował 53 nowe gigantyczne kwazary. Emitowane z otoczenia ich supermasywnych czarnych dziur dżety materii osiągają długość, którą trudno sobie wyobrazić.

Zespół naukowców z Uniwersytetu w Kolonii, korzystając z instrumentu ERIS zainstalowanego na teleskopie VLT, wykazał, że pyłowe obiekty w pobliżu supermasywnej czarnej dziury Sagittarius A* poruszają się po stabilnych orbitach. Wyniki sugerują, że w ich wnętrzach kryją się gwiazdy.

Astronomowie z Uniwersytetu Hawjskiego przyjrzeli się ostatnio gwieździe krążącej wokół czarnej dziury Gaia BH2. Obserwacje masywnego czerwonego olbrzyma okazały się niezwykle intrygujące. Delikatne trzęsienia gwiazdy pozwoliły bowiem badaczom zajrzeć do jej wnętrza.

Naukowc przy pomocy teleskopu Jamesa Weba odnaleźli masywną czarną dziurę, która powstała zaledwie 600 mln lat po Wielkim Wybuchu. To odkrycie kwestionuje dotychczasowe teorie o formowaniu się galaktyk i czarnych dziur.

Teleskop XL-Calibur podwieszony do balonu zarejestrował najdokładniejsze jak dotąd pomiary polaryzacji twardego promieniowania rentgenowskiego z pierwszej odkrytej czarnej dziury.

Astronomowie korzystający z danych obserwacyjnych zebranych w ramach przeglądu ZTF opisali właśnie absolutnie rekordowy rozbłysk, do którego doszło przy supermasywnej czarnej dziurze w jądrze galaktyki J2245+3743, oddalonej o 10 mld lat świetlnych. Co tam się wydarzyło?

W przestrzeni kosmicznej tylko pozornie nic się nie dzieje. Są jednak takie miejsca, w których o spokój jest naprawdę trudno. Dobrym przykładem takiego miejsca są centra galaktyk, w których gigantyczna grawitacja supermasywnej czarnej dziury nie pozwala na przesadny spokój.

Rozbłysk gamma GRB 250702B wyróżnia się niezwykłym czasem trwania i nietypowym źródłem. ZJawisko jest na tyle tajemnicze, że zrodziło liczne hipotezy na temat jego pochodzenia.

Teleskop Jamesa Webba zarejestrował niezwykłą strukturę w galaktyce spiralnej skatalogowanej pod numerem NGC 3627. Wszystko wskazuje na to, że za jego powstanie odpowiada czarna dziura przecinająca galaktykę z ogromną prędkością.

Supermasywna czarna dziura w centrum galaktyki M87 zapisała się w historii astronomii jako pierwsza sfotografowana przez ludzkość. Teraz w jej kierunku spojrzał Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Efektem tych obserwacji jest fenomenalne zdjęcie.