Bursztyn z prastarych lasów Gondwany. Skrywał życie sprzed 112 mln lat
Naukowcy odkryli w Ekwadorze uwięzione w bursztynach owady i rośliny, co rzuca nowe światło na pradawne lasy superkontynentu Gondwany. Pochodzą z okresu, w którym jeszcze żyły dinozaury. To pierwsze takie znalezisko w tej części świata.
Bursztyn z Ekwadoru ujawnił owady i rośliny sprzed 112 mln lat. To rzadki wgląd w prastare lasy Gondwany.
Głęboko w skale, w kamieniołomie w Ekwadorze, naukowcy natrafili na kamienie, które skrywały unikatowe bryły bursztynu. Jak opisują naukowcy, dobrze zachowane owady i rośliny zostały uwiecznione przez żywicę i czas około 112 milionów lat temu. To cząstka lasu, który istniał w tamtym okresie na superkontynencie Gondwana, co daje badaczom rzadką okazję do zbadania nieznanego dotąd ekosystemu. O odkryciu poinformowali na łamach recenzowanego czasopisma "Communications Earth & Environment".
Odkrycie w Ekwadorze to nowe otwarcie w badaniach
Bursztyn, czyli skamieniała żywica drzew, ma zdolność do inkluzji - zatrzymywania fragmentów pradawnych roślin lub zwierząt zachowanych w żywicy. Inkluzje te dają naukowcom wgląd w organizmy, takie jak owady i kwiaty, które w innych warunkach rzadko by się zachowały i to w tak dobrym stanie. To pierwsze odkrycie bursztynu z zachowanymi owadami w Ameryce Południowej. Do tej pory większość dużych złóż bursztynu odnaleziono na półkuli północnej, co ograniczało wiedzę naukowców o bioróżnorodności i dynamice ekologicznej południowej półkuli w okresie kredy (143,1 miliona do 66 milionów lat temu).
Xavier Delclòs i jego zespół przeanalizowali próbki bursztynu oraz otaczającej skały z kamieniołomu Genoveva w Ekwadorze. Bursztyn, datowany na około 112 milionów lat, jest częścią niedawno odkrytego złoża w formacji Hollín, warstwie skał osadowych w basenie Oriente w Ekwadorze. Autorzy zidentyfikowali dwa różne typy bursztynu: jeden, który powstał pod ziemią wokół korzeni roślin produkujących żywicę, oraz drugi, który powstał, gdy żywica była wystawiona na działanie powietrza.
Prastare owady, zarodniki i pyłki
W 60 analizowanych próbkach bursztynu powietrznego autorzy zidentyfikowali 21 inkluzji, w tym przedstawicieli pięciu rzędów owadów, takich jak muchówki, chrząszcze i błonkówki, a także fragment pajęczyny. Zidentyfikowano również różnorodne skamieniałości roślinne w próbkach skał, w tym zarodniki, pyłki i inne pozostałości.
Autorzy wnioskują, że cechy inkluzji i otaczających skamieniałości sugerują, iż bursztyn powstał w wilgotnym i gęsto zalesionym środowisku, zdominowanym przez drzewa produkujące żywicę, położonym w południowej części Gondwany. Twierdzą, że odkrycie złoża bursztynu ma kluczowe znaczenie dla przyszłych badań tego okresu, szczególnie w tej części świata.
