Tajemniczy klient polskich Piorunów. Prawda wyszła na jaw

Tajemniczym klientem, który zamówił 44 pociski wraz z nieznaną liczbą wyrzutni okazała się Mołdawia na podstawie raportu UN Register of Conventional Arms za rok 2024. Ta mimo bycia poza NATO i UE, stara się zbroić ze względu na obecność separastycznej prorosyjskiej enklawy w postaci Naddniestrza.

Ze względu na odizolowanie separatystów od Rosji przez Ukrainę, jedyną potencjalną formą wsparcia Rosji dla Naddniestrza mógłby być przerzut lotniczy. Z kolei obrona przeciwlotnicza Mołdawii jest bardzo słaba i opiera się głównie o poradzieckie lufowe systemy przeciwlotnicze. W takim przypadku dodanie kilkudziesięciu nowoczesnych ręcznych zestawów przeciwlotniczych PPZR Piorun diametralnie poprawia tę sytuację.

Będący w służbie w Wojsku Polskim od 2019 roku Przenośny Zestaw Rakietowy Piorun jest ewolucją zestawów PPZR Grom opracowanych w latach 90. XX wieku na bazie radzieckich zestawów 9K38 Igła.

PPZR Piorun został stworzony jako ręczny system przeciwlotniczy tej samej klasy co słynny amerykański FIM-92 Stinger czy będący konkurentem na rynku brytyjski Martlet. Idea zakłada możliwość natychmiastowego użycia i nie wymaga rozstawiania składanej wyrzutni, jak ma to miejsce we francuskich zestawach i Mistral-3 czy szwedzkich RBS-70 NG o nieco większym zasięgu. Mimo wszystko PPZR Piorun wciąż umożliwia niszczenie celów na dość znacznym dystansie do 6,5 km i na pułapie do 4 km.

Naprowadzanie Pioruna obejmuje głowica zawierająca sensor działający w podczerwieni (IR) współpracujący z drugim sensorem działającym w ultrafiolecie (UV). Taka kombinacja mimo wsparta odpowiednimi algorytmami zapewnia wysoką skuteczność i odporność na środki samoobrony w postaci flar. Nie jest co prawda tak zaawansowane rozwiązanie jak głowica typu IIR widząca termiczny obraz celu stosowana u części konkurentów, ale wciąż spełnia zdanie i jest dużo tańsza.