"Piekielna mrówka". Żyła 113 mln lat temu. Była dziwnym drapieżnikiem
Naukowcy odkryli najstarszą znaną mrówkę, należącą do wymarłej podrodziny Haidomyrmecinae, czyli "piekielnej mrówki", która występowała głównie na terenie Ameryki Łacińskiej. "To odkrycie jest szczególnie interesujące, ponieważ należy do wymarłej 'piekielnej mrówki', znanej z dziwacznych adaptacji drapieżnych."- powiedział Anderson Lepeco z Muzeum Zoologii Uniwersytetu w São Paulo. To odkrycie rzuca nowe światło ewolucję tych wyjątkowych owadów.
W Brazylii odkryto najstarszą znaną mrówkę, która żyła na Ziemi ponad 113 milionów lat. Skamieniałość, znaleziona w wapieniu, należy do wymarłej podrodziny Haidomyrmecinae, znanej jako "mrówki piekielne". Te owady charakteryzowały się pionowo ustawionymi żuwaczkami, które służyły do chwytania ofiar.
Nowo odkryty gatunek, nazwany Vulcanidris cratensis, jest pierwszym znanym przedstawicielem "mrówek piekielnych" znalezionym na kontynencie południowoamerykańskim. Odkrycie tak wyspecjalizowanej anatomicznie mrówki, kwestionuje nasze wcześniejsze przekonania o tempie, w jakim te owady rozwijały złożone adaptacje.
Zespół badawczy, kierowany przez Andersona Lepeco z Muzeum Zoologii Uniwersytetu w São Paulo, wykorzystał technologię mikro-CT do analizy skamieniałości. Badania wykazały, że V. cratensis jest blisko spokrewniona z gatunkiem Aquilomyrmex huangi, znanym z bursztynu z Myanmaru.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Nasza ekipa odkryła nowy gatunek mrówki, reprezentujący najwcześniejszy niepodważalny zapis geologiczny mrówek
Odkrycie rzuca nowe światło na sposób w jaki ewoluowała niezwykła grupa zwierząt, jaka są owady. Złożona budowa ciała sugeruje, że nawet te mrówki sprzed 113 mln lat miały już zaawansowane strategie drapieżne, które znacznie różniły się od tych stosowanych przez współczesne gatunki.
Nowo zgłoszony gatunek reprezentuje najstarszą znaną nauce mrówkę i najpełniejszy dowód na wczesną ewolucję mrówek w zapisie kopalnym
"Mrówki piekielne" mogły być jedną z pierwszych linii ewolucyjnych, które oddzieliły się od reszty mrówek. Ich obecność w nowym regionie i w tak wczesnym okresie geologicznym dostarcza cennych informacji o ewolucji tych owadów.
