Największy wirujący obiekt we wszechświecie. Składa się z 14 galaktyk
Zespół astronomów korzystający z radioteleskopów MeerKAT zlokalizowanych w RPA opisał strukturę o długości ok. 5,5 mln lat świetlnych, złożoną z gazu i 14 galaktyk. Co więcej, to fascynujące włókno oddalone od nas o ok. 140 mln lat świetlnych wiruje wokół własnej osi.
Naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego zidentyfikowali długą, włóknistą strukturę gazową, na której niczym paciorki nałożonych jest 14 galaktyk bogatych w wodór. Cała struktura ma 5,5 mln lat świetlnych długości i 117 tys. lat świetlnych szerokości. Dla porównania, nasza galaktyka - Droga Mleczna - składająca się z kilkuset miliardów gwiazd ma średnicę ok. 100 tys. lat świetlnych. Do odkrycia struktury doszło w ramach przeglądu nieba MIGHTEE.
Do wykonania przeglądu astronomowie wykorzystują sieć 64 połączonych ze sobą anten MeerKAT zlokalizowanych w Republice Południowej Afryki. Pomiary wykazały, że to monstrualne gazowe włókno obraca się z prędkością ok. 110 km/s. Co więcej, pobliskie galaktyki także wykazują rotację, w większości zgodną z kierunkiem ruchu rzeczonego włókna.
To odkrycie może tłumaczyć, jak takie struktury wpływają na formowanie się galaktyk. Kierunek i tempo wirowania mogą nadawać moment pędu powstającym układom gwiazd. Według zespołu podobne włókna łączą się w rozległą kosmiczną sieć, która rozprowadza materię i tworzy wielkie gromady galaktyk.
Naukowcy pracujący pod kierownictwem Lyli Jung z Uniwersytetu Oksfordzkiego wskazują, że początkowo zauważyli zaskakujące wyrównanie galaktyk, które świeciły mniej więcej z tej samej odległości. Z tego też powodu badacze postanowili im się dokładniej przyjrzeć.
Madalina Tudorache, współautorka badań z Oksfordu, przyznaje, że jest to "prawdopodobnie największy obracający się obiekt", jaki dotąd dostrzeżono w przestrzeni kosmicznej. Badaczka podkreśla, że symulacje od dawna przewidywały istnienie takich struktur, ale do ich bezpośredniego wykrycia było trzeba odpowiednio czułych instrumentów obserwacyjnych.
Obserwacje pochodzą z trwającego przeglądu MIGHTEE, którym kieruje Matt Jarvis. Dalsze dane obserwacyjne mogą wyjaśnić zachowanie włókna lub ujawnić kolejne wirujące struktury tego typu. Autorzy wskazują też nowe obserwatoria astronomiczne, takie jak chociażby Obserwatorium Very C. Rubin w Chile mogą dostarczyć nam kolejnych odkryć tego typu.
