Kosmiczne skały właśnie uderzyły w Księżyc. Jest nagranie
Japoński astronom Daichi Fujii nagrał dwa niepozorne, krótkie rozbłyski na nieoświetlonej przez Słońce stronie Księżyca. Wszystko wskazuje na to, że źródłem obu rozbłysków były uderzenia niewielkich skał związanych z rojem Taurydów w powierzchnię Srebrnego Globu.
Jasne błyski były widoczne z Ziemi dosłownie przez ułamek sekundy. Na szczęście w odpowiednich momentach nieoświetlona część tarczy Księżyca obserwowana była przez kamery należące do Fujii, kustosza Muzeum Miasta Hiratsuka. Nagrania obu zderzeń zostały wkrótce opublikowane na należącym do niego koncie na portalu X.
Pierwszy rozbłysk zanotowano 30 października o 20:30 czasu japońskiego. Obliczenia pozwoliły ustalić, że kosmiczna skała o masie około 0,2 kg poruszająca się z prędkością 27 km/s uderzyła pod kątem 35 stopni w obszar znajdujący się na wschód od krateru Gassendi. Warto tutaj podkreślić, że błysk mógł być w rzeczywistości jaśniejszy od tego zarejestrowanego przez kamerę, bowiem piksele kamery zostały do maksimum nasycone fotonami i nie były w stanie zarejestrować wyższej jasności.
Swoją drogą, mamy tutaj do czynienia z niewielkim głazem kosmicznym o niskiej masie. Mimo to, jego prędkość - która nie została obniżona przez uderzeniem przez atmosferę, jak miałoby to miejsce na Ziemi - mogła spowodować wybicie w powierzchni Księżyca krateru o średnicy ok. 3 metrów.
Drugie zdarzenie nastąpiło 1 listopada o 20:49 czasu japońskiego. Rozbłysk widać było na zachód od Oceanus Procellarum, jednego z największych księżycowych mórz. Nie potwierdzono jeszcze jednoznacznie, czy to zdarzenie także związane jest z rojem Taurydów.
Fujii obserwuje rozbłyski na nieoświetlonej części tarczy Księżyca już od wielu lat. Przyznaje, że zwykle trafia na jeden taki rozbłysk na każde kilkadziesiąt godzin obserwacji prowadzonych za pomocą swojego 20-centymetrowego teleskopu. W ten sposób w ciągu roku udaje mu się zarejestrować około 60 rozbłysków tego typu.
Uderzenia meteoroidów w powierzchnię Księżyca fundamentalnie różnią się od uderzeń w powierzchnię Ziemi. Księżyc nie ma własnej atmosfery, która mogłaby spowolnić kosmiczny obiekt przed uderzeniem w powierzchnię. W efekcie do zderzeń dochodzi przy prędkości od 100 do 250 tys. km/h. Przy tak dużych prędkościach nawet mały okruch kosmiczny jest w stanie pozostawić po sobie znaczący ślad.
