Japonia wprowadziła niezwykły okręt. "Słyszy" okręty podwodne z daleka

Historia tej niewielkiej serii jest interesująca. Pierwsze dwa okręty – Hibiki (AOS 5201) oraz Harima (AOS 5202) – weszły do służby odpowiednio w 1991 i 1992 roku. Na kolejną jednostkę trzeba było czekać niemal trzy dekady. Dopiero w marcu 2021 roku banderę podniesiono na pokładzie Aki (AOS 5203), natomiast pięć lat później do służby wcielono Bingo (AOS 5204).

Nowa jednostka dołączy do struktur 1. Dywizjonu Oceanicznego Nadzoru z bazą w Kure w prefekturze Hiroszima. Warto przy tym odnotować specyfikę tej formacji – jako jedyna w całych Morskich Siłach Samoobrony Japonii stosuje system rotacyjnych załóg. Pięć zespołów marynarzy obsługuje cztery okręty, co pozwala znacząco zwiększyć ich dostępność operacyjną. Nadzór nad dywizjonem sprawuje Dowództwo Sił Zwalczania Okrętów Podwodnych w bazie morskiej Yokosuka.

Charakterystyczną cechą okrętów tego typu jest nietypowa sylwetka, która na pierwszy rzut oka przypomina katamaran. W rzeczywistości jest to jednak konstrukcja w układzie SWATH (Small Waterplane Area Twin Hull), oparta na dwóch zanurzonych pływakach połączonych z pokładem głównym wąskimi kolumnami konstrukcyjnymi.

Taka konstrukcja zapewnia bardzo dobrą stateczność jednostki na wzburzonym morzu oraz ogranicza wpływ falowania na pracę wrażliwych systemów hydrolokacyjnych. Właśnie dlatego rozwiązanie to znalazło zastosowanie w jednostkach przeznaczonych do długotrwałego monitorowania sytuacji podwodnej.

Okręty typu Hibiki zostały zaprojektowane przede wszystkim jako platformy dla rozbudowanego systemu hydrolokacyjnego AN/UQQ-2 SURTASS. Jest to holowany system sensorów przeznaczony do wykrywania okrętów podwodnych na bardzo dużych odległościach.

System wykorzystuje zespół hydrofonów TL-29A holowanych na kablolinie o długości około 1800 metrów. Cały element holowany osiąga długość ponad 2600 metrów i może pracować na głębokości od około 150 do 460 metrów.

Uzupełnieniem jest aktywny podsystem niskiej częstotliwości CLFA, opuszczany pomiędzy kadłubami okrętu. Rozwiązanie to umożliwia prowadzenie aktywnego poszukiwania okrętów podwodnych w dużych obszarach oceanicznych.

Załoga JS Bingo liczy 40 osób. W jej skład wchodzi również pięciu techników ze Stanów Zjednoczonych odpowiedzialnych za obsługę systemu hydrolokacyjnego.

Kontrakt na budowę JS Bingo zawarto w marcu 2023 roku. Położenie stępki nastąpiło 19 marca 2024 roku, natomiast wodowanie przeprowadzono 17 lutego 2025 roku. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami jednostka została przekazana odbiorcy w marcu 2026 roku.

Co istotne, w trakcie realizacji programu udało się obniżyć koszt budowy okrętu. Według wcześniejszych szacunków całkowita wartość jednostki miała wynieść około 130 mln USD. Ostatecznie koszt zamknął się w kwocie około 124 mln USD.

Wprowadzenie do służby JS Bingo pokazuje, że wyspecjalizowane jednostki monitoringu podwodnego nadal pozostają ważnym elementem systemów zwalczania okrętów podwodnych. W czasach rosnącej aktywności flot podwodnych coraz większego znaczenia nabiera bowiem nie tylko zdolność do zwalczania przeciwnika, lecz przede wszystkim jego wczesnego wykrycia.

Rozbudowa floty okrętów monitoringu podwodnego nie jest przypadkowa. Dla Japonii kontrola sytuacji pod powierzchnią morza ma kluczowe znaczenie strategiczne, zwłaszcza na wodach zachodniej części Indo-Pacyfiku.

Jednostki takie jak opisywany JS Bingo nie pełnią funkcji bojowych w klasycznym tego słowa znaczeniu. Ich zadaniem jest długotrwałe prowadzenie rozpoznania hydrolokacyjnego oraz zbieranie danych o aktywności okrętów podwodnych.

W praktyce stanowią one jeden z elementów szerokiego systemu obserwacji oceanicznej, który pozwala wykrywać i śledzić ruchy potencjalnych przeciwników jeszcze zanim zbliżą się do wód Japonii.

Artykuł: Ostatni japoński SWATH wcielony do służby JMSDF - pochodzi z serwisu Portal Stoczniowy.