XM913 – potężna broń następcy Bradleya

Dostawy do Dowództwa Rozwoju Zdolności Bojowych (DEVCOM) amerykańskich wojsk lądowych są już w toku. Informacja ta jest nie tylko suchą wiadomością, ale dla US Army oznacza bardzo dużą zmianę, może wręcz epokową. Amerykańskie wojsko dąży do uzyskania większej przewagi nad przeciwnikami, większej przeżywalności na polu walki w porównaniu ze starzejącą się flotą Bradleyów. Nowe działko ma być elementem rewolucjonizującym użycie bojowych wozów piechoty w amerykańskich wojskach lądowych.

Nowa runda testów XM30 rozpoczęła się 9 stycznia 2026 r. Zbiegło się to z określeniem XM30 przez wojska lądowe jako nowej odsłony w zakresie siły ognia i przeżywalności w ramach pancernych brygadowych zespołów bojowych. Armaty dostarczono już też zarówno spółce American Rheinmetall, jak i General Dynamics Land Systems. Teraz będą integrowane z pojazdami proponowanymi przez te dwa przedsiębiorstwa. Zdjęcia publikowane przez Northropa Grummana pokazują XM913 sparowane z koncepcyjnym wozie Griffin III oraz z Lynksem KF41. Jak na razie to tylko wizualizacje, ale bliskie realizacji w praktyce. Jeśli nie dojdzie do zasadniczego tąpnięcia, jedna z dwóch proponowanych maszyn stanie się przyszłym bwp M30.

XM913 to największa armata automatyczna średniego kalibru z rodziny Bushmaster firmy Northrop Grumman, strzelająca amunicją 50 x 228 mm. Masa armaty wynosi 314 kg, długość całkowita 4010 mm, zaś długość lufy – 2990 mm. Jest większą i nowocześniejszą wersją 35-mm armaty Bushmaster III, która z kolei jest większą wersją 25-mm armaty Bushmaster M242. XM913 jest montowana w bezzałogowym module bojowym i nadaje się do integracji z pojazdami o większej nośności (cięższe bwp). Wyróżnia się podwójnym podawaniem amunicji i funkcją wyboru pierwszego naboju, co pozwala strzelcowi na natychmiastową zmianę rodzaju amunicji bez zrywania kontaktu z celem (bez konieczności przerwania ognia).

Będzie orężem nowego bojowego wozu piechoty XM30 Mechanized Infantry Combat Vehicle, który w służbie nosić będzie oznaczenie M30 i jest pozyskiwany w ramach programu nazywanego Optionally Manned Fighting Vehicle (OMFV). Wybór 50-mm armaty jest przejawem zmian w koncepcji prowadzenia walki na lądzie.

Nowe uzbrojenie podstawowe ma być krokiem naprzód w stosunku do armaty automatycznej M242 na amunicję 25 x 137 mm, stosowanej w Bradleyach. Dzięki temu wozy mają zyskiwać zwiększoną skuteczność, celność i zasięg, w tym możliwość prowadzenia ognia również, gdy pojazd jest w ruchu. Jest zintegrowana z komputerowym systemem kierowania ogniem, przeznaczonym do zwalczania celów statycznych i ruchomych z wysokim prawdopodobieństwem trafienia pierwszym strzałem.

Wybór ten ma być też logicznym posunięciem w zakresie logistyki wojsk lądowych i dawać poczucie, że pieniądze wydawane są w sposób zapewniający właściwą relację koszt-efekt. Northrop Grumman wyraźnie podkreślił, że nowa armata ma wspólne cechy w zakresie szkolenia i konserwacji z linią Bushmasterów, znaną już amerykańskim załogom Bradleyów i konserwatorom. Dzięki temu amerykańskie wojska lądowe mogłyby liczyć na szybkie osiągnięcie gotowości bojowej i niskie ryzyko niepowodzenia.

Większy kaliber ma też być aspektem redukującym niedogodność w zakresie jednostki ognia zabieranej na pokład. XM30 może pomieścić mniej pocisków niż Bradley, ale większy kaliber ma sprawiać, że w walce – przed możliwym uzupełnieniem – tych pocisków będzie potrzebnych mniej, gdyż będą bardziej skuteczne. Daje to nie tylko zyska logistyczny, ale też lepszą użyteczność pojazdu, który stanie się nieco lżejszy. Teoria teorią, ale praktyka będzie dobrym weryfikatorem.

XM913 umożliwia strzelanie pociskami przeciwpancernymi podkalibrowymi (Armor Piercing Fin Stabilized Discarding Sabot) i odłamkowo-burzącymi (High Explosive Air Bursting). Te pierwsze można zaprogramować do detonacji punktowej, z opóźnioną detonacją punktową lub z detonacją w powietrzu, co pozwala na zwalczanie lekko opancerzonych celów. Pociski APFSDS są przeznaczone do zwalczania mocno opancerzonych celów.