Wymienione produkcje należą do gatunku FPP ( First Person Perspective ), czyli takich w których akcję oglądamy z perspektywy pierwszej osoby. Inaczej mówiąc, dają one wrażenie spoglądania własnymi oczami na świat gry. Silniki takich gier pozwalają na łatwe tworzenia środowisk 3D, które odpowiadałyby budynkom istniejącym w rzeczywistości. Mogłyby być one użyte do stworzenia oprogramowania szkoleniowego, dzięki któremu użytkownik uczyłby się zachowań w sytuacjach stanowiących zagrożenie dla jego życia, co w przyszłości, być może, pomogłoby mu wyjść cało z niejednej opresji.
Naukowcy dowodzą, że istnieją trzy główne zalety zastosowania nowej technologii. Takie wirtualne modele pomogłyby w identyfikacji problemów związanych z planem budynków, zaznajomiły ludzi z procedurami ewakuacyjnymi oraz uczyły zasad zachowania podczas groźnych dla życia sytuacji. Warto też zaznaczyć, że czas stworzenia wirtualnego modelu byłby nieporównywalnie krótszy od obecnie stosowanych rozwiązań.
