Ciekawy pokaz. System Skynex vs rój dronów

Skynex to najnowsze wcielenie systemu przeciwlotniczego bardzo krótkiego zasięgu od Rheinmetall Air Defence. System w aktualnej formie został zaprezentowany w 2016 roku, ale jego sercem jest rewolwerowa armata automatyczna Oerlikon Revolver Gun Mk3 kal. 35 mm o szybkostrzelności 1000 strz./min korzystająca z amunicji programowalnej. Jej czasy sięgają lat 90. i była później znana jako część systemu Skyshield.

System jest w stanie razić cele oddalone maksymalnie o 4 km. Można do nich zaliczyć samoloty, śmigłowce, pociski antyradiolokacyjne pokroju np. AGM-88 HARM bądź przeciwokrętowe, pociski moździerzowe oraz drony nawet klasy mikro. Te ostatnie stały się najnowszym zagrożeniem i różnie formacje w tym także US Army szukają tanich, a zarazem skutecznych metod ich zwalczania.

Efektorem jest amunicja programowalna AHEAD zawierająca ładunek wolframowych kulek, która detonuje się na ściśle określonym dystansie (dobrze widać to na poniższym nagraniu w zwolnionym tempie). Odległość do celu jest określana za pomocą dalmierza, a następnie głowica naboju jest ustawiana na autodestrukcję na danym dystansie. Efektem jest większe pole rażenia niż konwencjonalnej amunicji odłamkowo-zapalającej.

Armata wraz z zapasem amunicji wynoszącym 252 sztuk i radarem została zamknięta w zdalnie sterowanym module o masie 5100 kg, który może zostać zastosowany jako stacjonarny system obrony bazy bądź osadzony na podwoziu transportera opancerzonego lub nawet na ciężarówce. Istnieje też morska odmiana systemu instalowana na okrętach.

Rheinmetall Air Defence pokazał też w 2016 roku koncepcję zamontowania na tej samej wieżyczce lasera o mocy 30 kW jako następnego etapu postępu. Jest to ogólny kierunek rozwoju, aczkolwiek problemem jest zapewnienie zasilenia oraz chłodzenia dla systemów laserowych o wystarczającej mocy w warunkach bojowych. Amerykanie także rozwijają broń energetyczną opartą na laserach oraz mikrofalach.

Jako ciekawostkę można wspomnieć, że Polska w latach 90. pozyskała licencję na starszą wersję armaty na poczet zakończonego porażką programu Loara. Aktualnie swoje systemy oparte na tej armacie rozwija spółka PIT-RADWAR.